مکان و تاریخ : بیروت
مناسبت : نشست محرمانه جبهه لبنان در روزهای 21 و 22 و23 ژانویه 1977 در دیر سیدة البیر برگزار شد. اعضای اصلی جبهه، آقایان کمیل شمعون، سلیمان فرنجیه، شیخ پییر الجمیّل، پدر شربل قسیس، این نشست را سرنوشتساز و تعیینکننده مشخصات و زیرساختها و محورهای لبنان جدید دانستند. پس از آنکه تصمیمات این نشست علنی شد، واکنشهای متعددی به دنبال داشت. گفتوگوی زیر با امام موسی صدر در همین فضا صورت گرفته است.
منبع : مجله الأسبوع العربی، شماره 909، 2/2/1977
متن
مقدمه، به قلم فوزی حداد :
1. برخی از عناصر بسیار نزدیک به نشست غیرعلنی «سیدة البیر» -که طی روزهای جمعه و شنبه و یکشنبه، 21و22و23 ژانویه جاری، برگزار شد -میگویند جلسات کاری این نشست 22 ساعت به طول انجامیده است که نزدیک به پنج ساعت آن بر سر مناقشات و مسائل سطحی و درجه دو تلف شده، ولی بر هفده ساعت باقیمانده جدیت و حس وظیفهشناسی حکمفرما بوده است.
ازجمله مسائلی که مورد مناقشه قرار گرفت، بحث لغوی واژه «خلوة» (نشست غیرعلنی) بود که آیا به فتح «خاء» است یا به ضمّ یا کسر آن. آقایان سعید عقل و ادوار حنین و پدر مونس که آشنایی بیشتری با مباحث لغوی داشتند، دراینباره بحث کردند.
در قاموس الرائد اثر جبران مسعود آمده است : «خَلا یَخلُو : با فتح خ و خَلْواً با لام ساکن و خلاء.» و «خَلا بِهِ أو مَعَهُ أو إلَیهِ» یعنی با او در خلوت گرد آمد.
امّا کسانی که برای یافتن پشتوانهای برای یک ایده یا سندی برای یک پیشنهاد یا توضیحی برای یک وضعیت در ژرفای تاریخ غور میکردند، عبارت بودند از آقایان فؤاد افرام البستانی و شارل مالک و جواد پولس. هر سه نفر چنان چابک و زبردست ظاهر شدند که گویا همطراز جوانان هستند. برای اینان هفتاد سال سن زیادی نیست.
2. این دومین بار است که با او مصاحبه میکنم. بار نخست هشت سال قبل بود، هنگامی که همراه او به بعلبک رفتم تا مراسم بزرگی را که به مناسبت عاشورا (آنطور که به یاد دارم) برگزار شده بود، پوشش خبری دهم. آن زمان در روزنامهای که کار میکردم، مقالهای از نوع دیگر درباره یک روحانی از نوع دیگر، یعنی امام موسی صدر رئیس مجلس اعلای شیعیان، نوشتم. در همان روز همکارانم مرا متهم کردند که در آن مقاله «شیعهتر» از خود شیعیان -که شیفته قامت امام و مقامات معنوی و فرهنگی و حتی سیاسی او هستند- بودهام.
این بار، مصاحبه به معنای درست آن نبود، چراکه به درخواست امام نشست ما خصوصی بود و چند ساعت در دو روز پیاپی به طول انجامید. بر خلاف شیوه مرسوم مصاحبههای مطبوعاتی، سؤال مطرح نکردم، بلکه تنها چند مورد از بندهای بیانیه «جبهه لبنان» را که پس از پایان نشست غیرعلنی معروف در دیر «سیدة البیر» صادر شده بود، به ایشان ارائه کردم. اعضای اصلی جبهه لبنان این نشست
