الدکوانه و نبعه و تل الزعتر و برج حمود اعزام شوند و حضورشان در آنجا چشمگیر باشد؛ زیرا وضعیت همان‌طور است که شما می‏گویید. در این مناطق کارخانه‌های المُکَلِّس وجود دارد و کارخانه جز با حضور کارگران کار نمی‏کند. کارگران نیز تنها در صورتی که آن کارخانه‌ها فعال باشند، به آنجا می‏روند. بنابراین، هر دو مسئله به یکدیگر مرتبط‌اند و هیچ‌یک از آن‌ها بدون وجود نیروهای بازدارنده انجام نمی‏شود. امنیت نیز در گرو وجود نیروی بازدارنده است. از این رو، ما از همان شروع حوادث پافشاری می‏کنیم و با مسئولان لبنان و برادرانمان در سوریه رایزنی می‏کنیم تا نیروهای بازدارنده به آنجا انتقال یابند.

چرا تا کنون نیروهای بازدارنده وارد این مناطق نشده‏اند؟ آیا مانعی وجود دارد؟

گویا علت آن محدودیت در تعداد این نیروهاست. این نیروها، به‌ویژه در این روزها، مشغول جمع‏آوری اسلحه‏های سنگین و نظارت بر این کار هستند. این امر مستلزم آن است که نیروها در محل‏های مشخصی مستقر باشند. شاید در آینده نزدیک نیروهای کافی به نبعه و رأس الدکوانه اعزام شوند. این کار نیازمند پیگیری است. همین مشکل درمورد دامور و دیگر مناطق نیز وجود دارد، چون آوارگان آن مناطق هنوز از خانه‏های خود دور هستند. در واقع این مشکل همه مناطق را در برگرفته است.

این درست است که اسرائیل مانع اجرای طرح لیطانی می‏شود؟

آن‌طور که می‏گویند اسرائیل مانع اجرای طرح لیطانی می‏شود. علتش این است که اسرائیل به آب‌های لبنان چشم طمع دارد و افزون بر آن می‏کوشد تا لبنان را در برابر دنیا محکوم کند و بگوید : «لبنان نمی‏تواند از آب‌های خود بهره‏برداری کند درحالی‌که ما در اسرائیل با کم‏آبی روبه‌رو هستیم.» اگر هم دخالت و مانع‏تراشی آنان ملموس نباشد، هرکس از سال 1954 تلاش‏های انجام گرفته را برای اجرای طرح لیطانی دنبال کند و این نکته را نیز در نظر بگیرد که فرانسوی ‏ها از سال 1936 مطالعات خود را درباره این طرح آغاز کردند، درمی‏ِیابد که عاملی پنهان در ورای تأخیر در اجرای این طرح وجود دارد.

اکثر کسانی که به خارج از کشور مهاجرت کرده‏ بودند، به‌ویژه شیعیان، به لبنان بازگشته بودند و همه سرمایه و ثروت خود را در اختیار طرح‏های لبنانی گذاشته بودند. این عده دوباره لبنان را ترک کردند. آیا به بازگشت آنان در آینده خوش‏بین باشیم؟

اساساً درمورد مسئله میهن نمی‏توان از خوش‏بینی یا بدبینی بحث کرد. بحثْ بحث سازندگی است. انسان مکلف است وطن خود را بسازد و انسانی که وطن ندارد، هیچ ندارد. بنابراین، باید برای آبادانی کشور و گسترش عدالت و مصونیت آن تلاش کنیم تا وطن پاینده بماند. امّا درمورد برادران مهاجر در آینده، به عقیده من بحران لبنان پایان یافته و نظام حکومتی آینده بهتر از نظام پیشین خواهد بود. آنان می‏توانند در زمان مناسب بازگردند. اگر من بخواهم سخنی با این برادران بگویم، می‏توانم به آنان درود بفرستم و بگویم ما همه تلاش خود را برای آبادانی کشور می‏کنیم و آنان نیز باید در کنار تلاش‌های خود، وظیفه ملی خود را در هر کجا که هستند، ادا کنند.

آیا انتظار دارید که اصلاحات ریشه‏ای در نظام کنونی صورت گیرد؟