گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 8
صفحه: 40

محمود جواد شرف الدین، مفتی صور، برگزار شد. در این مراسم جناب وزیر، دکتر اسعد رزق، به نمایندگی از سوی رئیس‌جمهور، امام صدر و جناب وزیر و نماینده پیشین، سید جعفر شرف الدین و محمد صفی‌الدین، نماینده پیشین پارلمان حضور داشتند.

29/5/1977

[سند شماره 29‌-‌ 5‌0 -77]

آقای فؤاد پطرس، وزیر امور خارجه، با امام صدر دیدار و با ایشان درباره نتایج رایزنی‌های امام صدر در مصر گفت‌وگو کرد. پس از دیدار، آقای وزیر گفت : «این دیداری تشریفاتی بود و طبیعتاً درباره موضوعات مختلف و دستاوردهای سفرهای اخیر ایشان به برخی از کشورهای عربی، صحبت کردیم و همچنین اوضاع کنونی لبنان و دنیای عرب را ارزیابی کردیم.» آقای پطرس مطرح شدن مباحث مربوط به اصلاحات سیاسی در این دیدار را تکذیب کرد.

پس از آن، امام به کاخ بعبدا رفت و با رئیس‌جمهور الیاس سرکیس دیدار کرد و سپس به مجلس شیعیان بازگشت. سفیر مصر در مقر مجلس منتظر امام بود. پس از آن، نشستی خبری برگزار شد و امام گفت : «برایم دشوار است که درباره مرحله کنونی لبنان، اصطلاح رایجِ «نه جنگ و نه صلح» را به کار ببرم. وضعیت کنونی بسیار دشوار است، چراکه جنگ، عواطف دوستان و برادران را جریحه‌دار می‌کند و باعث می‌شود همگی برای یافتن راه‌حل شتاب کنند، در حالی که حالت نبودن جنگ، وقتی با صلح همراه نباشد، فاجعه‌آفرین است. اقدامات من مشارکتی ناچیز است در مسیر فعال کردن محیط و انتقال به مرحله صلح حقیقی که هر هم‌وطن لبنانی، آرزومند آن است.»

امام اعلام کرد : «همه لبنانیان و برادران عرب، نقش مهم سوریه را ارج می‌نهند، همان‌طور که اهمیت مشروعیت شخص رئیس‌جمهور سرکیس و اعتماد کامل به ایشان را در سطح ملی و جهان عرب نیز درک می‌کنند.»

30/5/1977

[الأنوار‌-‌النهار]

امام صدر با آقای رشید کرامی در منزلش در طرابلس دیدار کرد و با وی درباره تشکیل جبهه فراگیر به گفت‌وگو پرداخت. پیش‌تر، آقای کرامی از تشکیل این جبهه استقبال کرده بود و امام نیز برای ایجاد هم‌گرایی درباره تشکیل این جبهه در کوتاه‌ترین زمان ممکن تلاش می‌کند، تا امکان گفت‌وگوی ملی فراهم شود. امام شب را در منزل آقای راشد المقدم ماند و ظهر یکشنبه ناهار را میهمان دکتر عبدالله الیسار بود و سپس از راه حمص به دمشق رفت.

امام درباره این دیدار گفت : «فرصتی بود برای بحث بر سر دیدگاه‌ها و گفت‌وگو درباره خدمات اجتماعی و انسانی در طرابلس در چارچوب طرح تأسیس مرکزی برای نگهداری از کودکان بی‌سرپرست.» امام برای حل بحران پیشنهاد داد که مؤسسه‌ای به منظور گفت‌وگو، متشکل از کارشناسان تأسیس شود تا از صاحب‌نظران دعوت کند و دیدگاه‌های آنان را درباره لبنان آینده مورد بحث و بررسی قرار دهد و این دیدگاه‌ها را برای ارزیابی به افکارِعمومی عرضه کند. البته امام بعید دانست که در این مرحله، همه طرف‌های نزاع بر سر میز گفت‌وگو جمع شوند و گفت : «آقای سرکیس تنها فردی است که صلاحیت این کار را دارد. بنابراین، وفاق سیاسی تنها راه‌حل است و هیچ راه