به نمایندگی از سوی مفتی اهلسنت، احمد لطفی متولی، سفیر مصر، عبدالحمید البعیجان، سفیر کویت و جمعی از شیعیان برگزار شد. در این مراسم امام صدر ضمن خوشامدگویی به آقای جلال الدین فقیه ایمانی، فرستاده آیتالله خویی، در سخنانی گفت : «هیچ مانعی نمیتواند در برابر اراده نیرومند مردم لبنان بایستد و نمیتواند آنان را از بازسازی کشورشان به شکلی بهتر بازدارد.» پس از سخنان امام، آقای فقیه ایمانی نامه آیتالله خویی را خواند.
17/5/1977
در پاسخ به دعوت رسمی آقای انور سادات، رئیسجمهور مصر، امام صدر به همراه آقای زهیر عسیران به قاهره سفر کرد تا در دیدار با آقای انور سادات، درباره اوضاع عربی و اوضاع جنوب لبنان گفتوگو کند. امام هنگام ورود به فرودگاه قاهره گفت : «بحران لبنان که به سبب حضور نداشتن دولتهای عربی در صحنه آغاز شد، پس از آنکه سران عرب زمام امور را به دست گرفتند، در وضعیتی بهتر قرار گرفته است.» امام گفت : «باید قاهره را پایتخت کشورهای عربی قرار داد و باید آقای سادات و مسئولان بلندپایه را بیش از گذشته از حوادثی که هماکنون در لبنان میگذرد، آگاه کرد.»
22/5/1977
آقای انورسادات، رئیسجمهور مصر، دیروز در اسکندریه با امام موسی صدر دیدار کرد. [پس از دیدار] امام صدر گفت که برای رئیسجمهور، تحولات اوضاع در لبنان و بهویژه در جنوب را تشریح کرده است، ازجمله اینکه نیروهای بازدارنده عربی در جنوب حضور ندارند و اسرائیل از درگیریهای موجود در آنجا به نفع خود سوءاستفاده میکند و مواجهه با این وضع به وجود اراده یکپارچه عربی برای حل فوری این مشکل نیاز دارد. آقای سادات نیز تأکید کرده است که مصر این حالت را درک میکند و همچنان به مسئولیتهای خود در قبال مصلحت لبنان و جهان عرب عمل خواهد کرد. امام صدر افزود که با آقای اسماعیل فهمی، معاون نخستوزیر و وزیر امور خارجه نیز دراینباره بهطور مفصل گفتوگو کرده است.
23/5/1977
امام صدر در مصاحبه با مجله روز الیوسف مصر گفت که به مصر آمده است تا «از رئیسجمهور مصر، جناب سادات برای مشارکت در حل بحران لبنان که هنوز پابرجاست، هرچند در حال حاضر وخیم نیست، کمک بخواهد.» امام اعلام کرد : «جنگ لبنان جنگی سیاسی بود که قدرتهای بزرگ جهانی در حمایت از اسرائیل، آن را به راه انداختند و بدون تردید فضای جامعه لبنان و اوضاع اجتماعی آن، زمینه را برای موفقیت برخی از این تلاشها فراهم میکرد؛ بهویژه آنکه در ابتدا، دولتهای عربی در صحنه نبودند.» امام گفت : «اسرائیل آشکارا به آبهای لیطانی و کوههای بلند لبنان که مرزهای دفاعی خوبی به شمار میآید، چشم طمع دارد. افزون بر آن، اسرائیل وجود لبنانی متجانس و بهرهمند از همزیستی را چالشی برای موجودیت خود به شمار میآوَرْد و از این رو، اوضاع را به سوی بحرانی فرقهای سوق میداد.» وی درباره نقش شیعیان نیز