موضوع: گفتوگوی مطبوعاتی- اقدمات من بر مبنای ایمان به لزوم پیوند سوریه با انقلاب فلسطین و اراد? ملی لبنان صورت میگیرد.
مکان و تاریخ: بیروت، 15/7/1976.
مناسبت: این گفتوگو پس از سفر امام به دمشق با هدف میانجیگری بین سوریه و مقاومت فلسطین و جنبش ملی لبنان، انجام شد.
منبع: روزنام? النهار بیروت، 16/7/1976.
متن
سفر به دمشق در چه اوضاعی صورت گرفت و چه نتایجی دربر داشت؟
به تازگی شاهد تحولات خطرناک و ناگهانی در عرص? لبنان بودهایم، که عبارتاند از:
1. ظهور ابعاد جدیدی از درگیریهای کشورهای عربی که حتی در قالب نبردهای نظامی آشکار جلوهگر شده و ممکن است بحران لبنان را به جنگی میان کشورهای عربی در خاک لبنان تبدیل کند.
2. آشکار شدن دخالتهای بینالمللی و نقش قدرتهای جهانی و اسرائیل، که همزمان با نشانههایی در حوادث داخلی لبنان بود و قدرتهای بزرگ را بیش از پیش برای دخالت در لبنان تشویق میکرد و به طمع میانداخت، بیآنکه لبنانیان به پیامدهای این دخالتها توجه کنند.
3. ایجاد شکاف و تفرق? آشکار در صفوف ملیگرایانی که زمانی یکدل و یکصدا در دارالفتوای اسلامی (اهلسنت) برای ساقط کردن کابین? نظامی گرد هم آمده بودند.
4. نابسامانی در وضعیت نظامی و امنیتی مناطق تلالزعتر، جسرالباشا، نبعه و نقاط پیرامون آنها و نیز در مناطق شمالی کشور؛ مسئل? نخست احتمال تجزی? کشور را به ذهن متبادر میکند و امّا مسئل? دوم یا مسئل? شمال کشور، پیامدهای سیاسی و واکنشهای داخلی و در ادامه، تشدید رنج و محنت لبنان را در پی دارد.
5. مشکلات معیشتی و کمبود نیازهای ضروری زندگی ازجمله آب، برق، آرد، گاز و بنزین و وضع ناگوار بهداشتی و خطر شیوع بیماریها و نیز اوضاع امنیتی متشنج.
و در پایان، مشکل دیرینه که متأسفانه فراموش شده است، همان مسئل? جنوب و خطرهای پیشِ روی آن است، بهویژه پس از آنکه دشمن صهیونیست روش برخورد خود با مردم را به ظاهر تغییر داده و با تأسیس درمانگاه و ارائ? برخی خدمات به اهالی منطقه، سعی در فریب آنان دارد.
با توجه به موارد مذکور و نیز بیتوجهی مسئولان به درخواستها و بیانیهها، تصمیم برآن شد که بار دیگر با برادران مسئول در کشورهای عربی تماس برقرار کنیم، زیرا در نشست اتحادی? عرب و پس از آن افرادی همچون عبدالسلام جلود و دیگران، برای یاری لبنانیان به منظور حل بحران موجود تلاشهای درخور تقدیری انجام دادند.
از طرفی با وجود تیرگی روابط سوریه با مقاومت فلسطین و برخی گروههای ملیگرای لبنان، اطمینان داشتیم که دولت سوریه و شخص حافظ اسد، وقوع چنین فجایعی را نمیپذیرند و از پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم آن بر لبنان و نهضت فلسطین -که آن هم از نخستین قربانیان این بحران خواهد بود- نگراناند.