موضوع: پیام ‌- ملتی را که سالروز شهادت امام حسین(ع) را گرامی می‌دارد، با زور و بمباران منازل یا شکنج? اُسرا نمی‌توان به تسلیم واداشت

مکان و تاریخ: بیروت، 11/1/1976.

مناسبت: بزرگداشت عاشورای حسینی(ع).

منبع: روزنام? السفیر، 12/1/1976؛ اسناد و صورت‌جلسات مجلس اعلای شیعیان.

این پیام در کتاب سفر شهادت با عنوان «شهادت، سرچشم? جوشان تحول» منتشر شده است.

متن

دیروز سالروز عاشورای حسینی را چون سال‌های پیش با برگزاری مراسم و جلسات گسترده و پرشور پشت سر گذاشتیم که در جای‌جای جهان در روزی چنین عظیم و پرحادثه برگزار می‌شود. مهم‌ترین حادث? این روز شهادت امام حسین(ع) به همراه خانواده و یاران خویش است که فاجعه‌ای بی‌نظیر در تاریخ پدید آورد؛ فاجعه‌ای که آن را ده‌ها هزار جنگجو با محاصر? امام و یارانش آغاز کردند و به کشته ‌شدن هم? آنان انجامید، سپس پیکرهای مطهر آنان لگدکوب شد و زیر شن‌های صحرا مدفون شد، خیمه‌هاشان به آتش کشیده شد و زنان و کودکانشان به شکلی فاجعه‌آمیز و کم‌نظیر به اسارت درآمدند.

بلافاصله پس از وقوع این حادثه، در صفوف سپاه مقابل تزلزل پدیدار شد. اعتراضات و مخالفت‌هایی پدید آمد، و در ادامه، انقلاب‌هایی خونین به وقوع پیوست که سراسر جهان اسلام را فراگرفت و به سقوط بنی‌امیه منجر شد و حکومتی را به زیر کشید که انحراف و گرایش به مادیات و ظلم و تجاوز به حقوق مردم ویژگی بارز آن بود.

در میان مناسبت‌هایی که از هزار سال پیش تاکنون در گرامیداشت این حادثه برپا شده و شعار همیشگی آنان «یا لَیتَنا کُنّا مَعَکَ فَنَفُوزَ فَوزاً عَظیماً» (ای کاش با شما بودیم و به رستگاری عظیم نایل می‌شدیم) بوده است، مراسمی که امسال و در روزهای دشوار و پردرد و رنج لبنان برگزار شد، حالتی متفاوت و متمایز داشت، زیرا درگیری‌های خونین و اندوه‌باری که در این سرزمین عزیز در جریان است، گسترش یافته و به مناطقی دیگر کشیده شده و با کمال تأسف، هم? مردم را درگیر کرده است و امیدواریم که از ابتدا چنین هدفی مدنظر نبوده باشد. از طرفی، چنین به نظر می‌رسد که تلاش‌هایی همچون راه‌کارهای سیاسی حل بحران، رایزنی‌ها، صدور پیام‌ها و بیانیه‌ها و مخاطب قرار دادن اندیشه‌ها و وجدان‌ها، جملگی تأثیر خود را از دست داده‌اند، حال آنکه کشور ما کشور وجدان و اندیشه و سرزمین سیاست و گفت‌وگوست.

عاشورای امسال با ویژگی‌های متمایز خود، تمامی مردم به‌ویژه سیاستمداران و جنگجویان و برخی از گروه‌ها و احزاب مسلح را که به سازمان‌دهی و قدرت مسلحانه و کثرت سلاح‌های پیشرفت? خود می‌بالند، در برابر حقایقی جدید قرار داد که برخی از آن‌ها از این قرار است:

نخست. تمامی معادلات موجود و مبتنی بر نیروی نظامی و محاسبات برد و باخت، با ورود عاملی با عنوان «شهادت»، رنگ می‌بازد. شهادت، فرد را به سلاحی شکست‌ناپذیر مبدل می‌کند و شهید را