موضوع: پیام - به مردم بیداردل لبنان
مکان و تاریخ: بیروت، 6/1/1976.
مناسبت: سال نو میلادی و تشدید کشتار و خشونت در کشور.
منبع: روزنام? النهار، 7/1/1976؛ آرشیو اسناد مجلس اعلای شیعیان.
متن
به اندیش? تابناکی که در دلهای مهربان جای دارد؛ به اندیش? پایبند وجدان، به وجدان بیدار لبنان؛ به ودیع? بدیعی که خداوند به لبنانیان عطا کرده است؛ به شرارهای که دانای توانا در جان فرهیختگان و اندیشمندان و متخصصان برافروخته است؛ اساتید دانشگاه، افراد متعهد و مجرب، به تمامی صاحبان خِرد که در دل شب تار، دلی دردمند دارند و به تمامی دلهایی که به لبنان یا به انسان یا به هر دو عشق میورزند!
کجایید ای جانشینان خداوند در زمین؟ کجایید که حوادث خونبار لبنان را بنگرید و شرارهای را ببینید که کشتزارها و انسانها را سوزانده و نزدیک است سراسر منطقه را فراگیرد.
کجایید؟ آیا وظیفه و مسئولیت خویش را از یاد بردهاید؟ آیا فطرتی را منکر شدهاید که خداوند شما را بر آن سرشته است؟ چه چیز شما را از اندیشیدن برای یافتن راهحل بازداشته است؟ چه کس شما را از اظهارنظر بازمیدارد؟ آیا نظر خود را بیان کردهاید و میهن آن را نپذیرفته است؟ اگر سیاستمداران و هموطنان به شما بیتوجه بودهاند، آیا این بیتوجهی باید بهانهای برای گوشهگیری و سکوت باشد؟
میهن گرانقدری را که تنها سرمای? ماست، به امید چه کسی رها کردهاید؟ کشوری که در نوع خود بینظیر است، زمینی که آسمان را بازتاب میدهد، جغرافیایی که بیانگر هم? تاریخ است، خاکی که پاک و تابناک و چون جان نوآفرین است، سرزمینی که تا همه جای جهان امتداد یافته و جهان در آن مجسم شده است و انسان، که خداوند او را بزرگ خواسته امّا عدهای او را کوچک شمردهاند؛ خداوند آنان را همنشین و همدم یکدیگر آفریده است، امّا گروهی آنان را گوشهگیر و منزوی و بیتوجه به دردهای همنوعان خویش کردهاند؛ خداوند او را پیشتاز و فداکار آفریده است، امّا عدهای او را دنبالهرو و خودخواه و بیاعتنا کردهاند.
ای صاحبان اندیش? مسئولیتپذیر! این کشور و این مردم را به امید چه کس رها کردهاید که انسان و سرزمین و رسالت و کرامت آن اینچنین مورد تاختوتاز قرار گرفته است؟
آیا به آنجا رسیدهاید که -خدای ناکرده- به ناتوانی خویش اعتراف کنید و در برابر کسانی عقبنشینی کنید که از سی سال پیش تاکنون، سرزمینِ اقدام و حضور دائم را بیتأثیر و منزوی ساختهاند؟ آیا از گلوله و مسلسل میگریزید و میهن را در رنج خویش وامینهید تا چون شمعی در شب تیره، دردمندانه آب شود؟
آیا در خانههای خویش فرو خزیدهاید و در برجهای عاج اروپا سرگرمید، تا آن زمان که یکی از خویشاوندان و بستگان شما به مصیبتی گرفتار آید