از نظر ایشان دربار? تغییر فرماندهِ ارتش و بهکارگیری ارتش برای حفظ امنیت سؤال شد.
امام صدر پاسخ داد: «درحقیقت ارتش برای دفاع از خاک وطن است. اینکه ما به حکومت توصیه میکردیم که ارتش را از دخالت در درگیریهای داخلی بازدارد، برای حفظ احترام و موقعیت ارتش بود تا از وارد شدن به مسائل داخلی به دور بماند و به یک گروه خاص گرایش پیدا نکند.»
ایشان افزود: «حوادث پیچیده شد و در برخی مناطق، جبهههای جنگ شکل گرفت و طبیعی بود که این پشتوانه، یعنی ارتش، در حاشیه باقی نمانَد، بهویژه اگر این نکته را مد نظر قرار دهیم که درگیریهای موجود در شمال ممکن است به دخالت بیگانگان بینجامد؛ همچنان که انتظار میرود اگر دامن? درگیریها گسترش پیدا کند، بیتردید بهانهای برای دخالت بیگانگان بهویژه اسرائیل فراهم میشود.»
ایشان گفت: «دخالت ارتش در حال حاضر دخالت طبیعی و صحیح است. حوادث و درگیریهای اسفباری که در صیدا رخ داد، حساسیتهایی را نسبت به ارتش و فرماندهان پیشین آن به وجود آورد. وقتی فرماندهی ارتش تغییر کرد و مقامات سیاسی عهدهدار هدایت ارتش و تعیین مسئولیتهای آن و تنظیم میزان دخالت آن در درگیریهای گوناگون شدند، ما باید به این تصمیم با دید مثبت بنگریم. امیدوارم این اقدام سرآغاز گشایش عمومی در لبنان باشد و این نظر هم? رهبران فرقههاست. من صبح امروز با جناب مفتی اهلسنت شیخ حسن خالد و جناب پاتریارک خریش و جناب محمد ابوشقرا، شیخ عقل دروزیان و جناب پاتریارک حکیم و دیگران صحبت کردم. هم? آنان همین نظر را و همین موضع را داشتند و نسبت به این اقدام خوشبین بودند. من از برادرانمان در طرابلس میخواهم با بلندنظری از حوادث گذشته چشمپوشی کنند، چراکه ادام? درگیری نه به سود آنان است نه به سود لبنان. طرابلس همواره در اهتمام به قضایای ملی پیشتاز بوده است.»
حتی یک ایرانی در جنبش امل وجود ندارد
به امام صدر گفتند در یکی از مجلات آمده است 160 ایرانی در اردوگاههای سازمان امل مشغول تمرین نظامی هستند.
ایشان پاسخ داد: «من از موضع یک مسئول میگویم که حتی یک ایرانی نیز در اردوگاههای امل حضور ندارد. این مطلب را میگویم و محافلی که این خبر را پخش کردهاند، اگر راست میگویند یکی از آنها را نام ببرند.»
از امام صدر پرسیدند: به نظر شما آیا جابهجا کردن فردی با فردی دیگر در فرماندهی ارتش، وضعیت حاکم بر ارتش را حل میکند؟
امام گفت: «درحقیقت عوض شدن یک فرد مطرح نیست؛ بلکه چند نکته وجود دارد که باید به آنها توجه کرد:»
«نکت? اوّل فرق میان درگیریهای صیدا و درگیریهای شمال است. ماجرای صیدا، تظاهرات ماهیگیران بود؛ در حالی که در شمال درگیریهای خشونتبار و طولانیای رخ داد، به طوری که بیم آن میرفت که این امر سببساز تجاوز کشوری خارجی شود.»