موضوع: کنفرانس مطبوعاتی - همچنان تبری خواهم بود که حایلهای ساختگی میان هموطنان را ویران میکند و شمشیری که مدعیان و فخرفروشان را از میان برمیدارد و قلمی که جز از جوهرِ حقیقت برنمیگیرد
مکان و تاریخ: مقر مجلس اعلای شیعیان.
منبع: روزنام? اللواء بیروت، 11/9/1975؛ آرشیو مجلس اعلای شیعیان.
ظهر دیروز امام موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان کنفرانسی مطبوعاتی با حضور ریاض طه، رئیس سندیکای مطبوعات و حسین الحسینی، نمایند? پارلمان و اعضای دفتر مجلس اعلای شیعیان، و چند نماینده از جنبش محرومان و هیئت یاری جنوب تشکیل داد.
امام صدر در بیانیه ای چهارده صفحه ای، دیدگاه های خود را در مورد چگونگی ایجاد تغییر مطلوب در اوضاع لبنان تبیین کرد و دربار? برخی نکاتی که نسبت به جنبش محرومان و سازمان امل مطرح شده بود، توضیح داد.
امام صدر پس از خواندن بیانیه، به تعدادی از پرسش ها پاسخ داد و گفت سران فرقه های لبنان امروز صبح در تماس هایی به وی اطمینان داده اند که از تدابیری که کابین? اخیر اندیشیده است، حمایت می کنند.
آنچه در ادامه می آید، متن بیانیه است:
بسم الله الرحمن الرحیم
«یا مَفزَعی عِندَ کُربَتی، ویا غَوثی عِندَ شِدَّتی، إلیکَ فَزِعتُ وَبِکَ استَغَثتُ وَبِکَ لُذتُ، لا الوذُ بسِواکَ وَلا أطُلبُ الفَرَجَ اِلّا مِنکَ، فَأَغِثنی وَ فَرِّج عَنّی.» (ای پناهم در هنگام اندوه و غم، و ای فریادرسم در هنگام سختی، به درگاه تو زاری میکنم و به تو استغاثه میکنم و به تو پناه میآورم و به دیگری پناه نمیبرم و جز از تو گشایش نمیخواهم، پس تو به فریادم برس و گشایشی در کارم بده.)
برادران! به گمان من امروز وطن ما این عبارات را که از دعاهای ماه مبارک رمضان است، زیر لب زمزمه میکند، وطن شکواییههای اندوهبار خود را در طلب رحمت آسمانی سر میدهد، پس از آنکه از کفرورزیهای زمین آزرده شده است…
گذشته از آن، محرومیت دیگر منحصر به مردم نیست، بلکه گریبانگیر ارزشها و آرمانها و اصول دیگر اخلاقی نیز شده است. امروز کشور با موجودیت و مردم و آبرو و میراث خود دچار محرومیت است و از فرزندان خود گله دارد، زیرا او به آنان همهچیز داد، ولی آنان او را از همهچیز محروم کردند.
دین که پشتوانهای استوار برای آزادسازی انسان و عزت و یکپارچگی مردم است، امروز در غارهای فرقهگرایی حبس شده است و انسان از دامن آن فرار کرده است، تا درندگان در آن لانه گزینند. از این رو، دین بزرگترین محروم است.
ستمکاران به ساحت آزادی دست یازیدند و با حرمت آن بازی کردند و آن را به هرج و مرج کشاندند. این نیز محرومیتی دیگر بود. به ساحت محبت نیز وارد شدند و آن را مسخ کردند و به تسلیم و سازشکاری مبدل کردند. بدینترتیب، محرومیتی
