گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 6
صفحه: 171

فعالیت‌ها و در قالب جنبش محرومان و روابطی که با گروه‌های مختلف دارد، این نقش را دوباره به لبنان بازگرداند تا جایگاه ممتاز بین‌المللی لبنان در تمدن ادیان و همزیستی انسان‌ها با انسان‌های دیگر احیا شود و تأثیری سودمند در گفت‌وگوهای عربی - اروپایی و مسیحی - اسلامی بگذارد. اگر توانمندی‌های ذاتی لبنان با برنامه‌ریزی پرورش داده شود، بی‌تردید به ثمر خواهد نشست.

ریاست جمهوری

از ایشان دربار? آنچه قبلاً در زمین? باقی ماندن ریاست جمهوری در دست مسیحیان مارونی گفته بود، پرسیدند .

ایشان گفت: «در بحث دربار? ویژگی فرهنگی - تمدنی لبنان باید توجه داشت که این فرقه سرشار از توانمندی و شایستگی است. پس اگر ریاست‌جمهوری لبنان، که کشوری عربی است، همان‌طور که مدتی پیش گفتیم، در دست مسیحیان به شکل عام و مارونیان به شکل خاص باشد، و اگر ریاست‌جمهوری و چهر? لبنان در برابر اروپا مسیحی باقی بماند، و در عین حال اگر به پیشرفت دیگر نهادها و پویایی آن‌ها نیز توجه شود، بی‌تردید این ویژگی‌ها مأموریت فرهنگی لبنان را در زمین? گفت‌وگوی عربی – اروپایی و اسلامی - مسیحی هموار می‌کند.

بر این اساس، هیچ جای شگفتی نبود که وقتی نخست‌وزیر ریاض‌الصلح در رأس هیئت اعزامی لبنان به سازمان ملل رفت، از فؤاد عمون، وزیر امور خارجه وقت خواست تا به جای او از طرف لبنان سخنرانی کند. او در توضیح این کار خود در برابر پارلمان چنین استدلال کرد که او مسیحی است و این امر بر افکارعمومی اثرگذار است.

اگر ما بتوانیم این ویژگی را حفظ کنیم، لبنان خواهد توانست وضعیتی بهتر برای خود رقم زند و پیشرفت کند و نهادها را از حالت ایستایی برهاند.

از امام صدر پرسیدند: شما زمانی لبنان را ترک کردید که در بحران به سر می بُرد. آیا زمان مناسبی برای ترک لبنان بود و در خارج از کشور چه کردید؟

امام صدر پاسخ داد: درحقیقت من لبنان را ترک نکردم و نخواهم کرد. من در الجزایر با آقای بومدین ملاقات کردم و طبیعتاً صحبت‌های ما دربار? بحران لبنان و علل آن بود. در فرانسه و برخی کشورهای آفریقایی نیز دیدارهایی با مسئولان کردم و شاید به برخی کشورهای عربی نیز سفر کنم. در هم? این دیدارها مسلماً دربار? لبنان بحث و گفت‌وگو شده و خواهد شد. مسئل? لبنان علت اصلی دیدار من با این مسئولان است، چراکه وقتی وطن انسان در خطر باشد، جایی برای صحبت کردن دربار? مسائل دیگر نیست.

من تلاش کردم دوستان لبنان در اروپا و آفریقا و دیگر نقاط جهان را با لحنی گله‌آمیز بسیج کنم تا اعتماد ازدست‌رفته، به لبنان برگردد. از آنان پرسیدم آیا منتظرند لبنان بار دیگر دچار بحران و لغزش شود تا درصدد حل این معضل برآیند. چه‌بسا اگر بار دیگر دچار بحران شود، نتواند از آن نجات بیابد. اکنون این فرصت فراروی شماست. پس اگر لبنان را می‌خواهید، نیروهای خود را برای کمک به آن بسیج کنید.