بود که ما همگی منتسب به این وطن هستیم و به انقلاب فلسطین وفاداریم و در راه آن پایدار و پویا می‌مانیم. قافل? شهدای اخیر جنبش محرومان تنها برای ‌تأکید بر این بود که این جنبش قادر به دفاع از این وطن در هم? عرصه‌ها‌ در برابر اسرائیل است. او خواستار آن شد که هم? تفنگ‌ها به سوی دشمن اصلی ما اسرائیل نشانه رود، زیرا تا زمانی که شهروندان کرامت نداشته باشند، کشور کرامت ندارد. مشکل محرومیت مشکلی اجتماعی است که جناب امام صدر آن را دریافته و بر آن شده است تا چهره‌‌ای دیگر از انسان جدید ترسیم کند.» امام صدر نیز در پایان مراسم در سخنانی از حاضران خواست همراه او بگویند:‌ «بِالرّوح بِالدَّم نَفدیکَ یا جنوب!» و با صدایی بلندتر بگویند:‌ «بِالرّوح بِالدَّم نَفدیکَ یا قُدس!»

امام دربار? مردم این منطقه که در قاطعیت و بی‌باکی نماد و الگوی دیگر مناطق اطراف بیروت شده‌اند، صحبت کرد و گفت هم? این مناطق شاهد قهرمانی‌ها‌ی انسانی و تاریخی بوده‌اند و هستند. امام صدر ‌تأکید کرد: «ما می‌خواهیم از لبنان حمایت کنیم و ستم را نمی‌پذیریم و از اکنون باید هدف این سلاح‌ها‌ و سنگرها، جنوب و سرزمین‌ها‌ی اشغالی باشد، نه نبعه و برج حمود. خطری که ما را تهدید می‌کند، اسرائیل است، نه شیاح که هرگز متزلزل نخواهد شد.»

10/7/1975

ب. امام صدر از روستاها و شهرک‌ها‌ی تمنین، ریاق، نبی شیث، خضر، بدنایل، شمسطار و نبی عثمان بازدید کرد و به بازماندگان شهدای انفجار عین البنیه تسلیت گفت و با آنان همدردی کرد.

11/7/1975

الف. قرار بود امام موسی صدر ساعت چهار و نیم بعدازظهر دیروز با پاتریارک الیاس چهارم، رهبر مسیحیان روم[8] ارتودوکس دیدار کند و از سویی پی‌یر الجمیّل هم ساعت شش و نیم به مقرّ پاتریارک روم برود و در آنجا با امام صدر ملاقات کند؛ امّا آن‌گونه که گفته‌اند، امام صدر که از سفر دیروز خود به منطق? بعلبک- هرمل خسته و بی‌رمق شده بود، نتوانست در مقرّ پاتریارک روم ارتودوکس حاضر شود.

امام صدر به روستاهای بقاع سفر کرد تا به خانواد? شهدای عین البنیه تسلیت بگوید. امام ابتدا به روستای تمنین التحتا سپس به ریاق، نبی شیث، خضر، بدنایل، شمسطار و نبی عثمان رفت. ایشان در هریک از روستاها در سخنرانی برای مردم، بر ادام? آموزش نظامی برای مبارزه با دشمن صهیونیستی و ستمگران و بر حمایت از مقاومت فلسطین ‌تأکید کرد و گفت جنبش امل بزرگ‌تر از آن است که گلوله‌ای به سمت آن شلیک شود. امام پس از برگشت خود با وزیر، غسان توینی که در جلس? مقرّ پاتریارک حضور داشت، تماس تلفنی گرفت و پس از آن با پاتریارک الیاس چهارم نیز تلفنی صحبت کرد و از غیبت خود پوزش خواست و اسباب آن را برشمرد.

توینی در پاسخ به سؤال امام دربار? هدف این نشست گفت: «جناب پاتریارک مایل بود با الجمیّل دیدار کند تا از حقیقت ماجرا آگاه شود.» قرار بود این نشست با حضور امام صدر برگزار شود.