ماه با ایشان دیدار کردم، مرا گرامی داشتند و دیداری بسیار دوستانه بود.

مشکل ما مشکل محرومان است که مشکلی اجتماعی است. این مسئله با ایمان من ناسازگار است: من بر این باورم که با نادیده گرفتن رنج‌دیدگان و محرومان، ایمان معنایی ندارد.

همچنان‌که معتقدم میهن با وجود فضای بحران‌زده و تفاوت در سطح زندگی و احساس ستم‌دیدگی پایدار نمی‌ماند. بنابراین، فعالیت من برخاسته از ژرفای ایمان من است.

در مرحله اوّل، از آنجا که دولت محدودیت داشت، ما بهبود اوضاع را به روشی جدید مطالبه می‌کردیم. پس از آنکه جناب رئیس‌جمهور به مناسبت انتخاب شدن من، به دیدارم آمد، وظیفۀ من بود که به بازدید ایشان بروم. ایشان تأکید کرد که برای اجرای همۀ این مطالبات به شکلی پیوسته آمادگی دارد. ایشان انسانی است که می‌توان به حرف او اعتماد کرد. تردیدی نیست که خیال من آسوده است که عدالت برای این عده اجرا خواهد شد. ما با رئیس‌جمهور همکاری داریم و امیدواریم این همکاری همۀ نهادهای حکومتی را نیز در بر بگیرد. زیرا من به مقتضای ایمان و سوگند خود ناگزیرم این راه را دنبال کنم و بی‌تردید، اگر بتوانیم این کار را به شکلی ایجابی به انجام برسانیم، بسیار بهتر است و از زحمت‌ها و رنج‌ها جلوگیری کرده‌ایم.

بازگردیم به حوادثی که اخیراً در لبنان رخ داد. به نظر شما عامل این حوادث چیست؟ به ویژه که ما فراوان می شنویم آن ها از سوسیالیست ها و کمونیست های لبنان یاد گرفته اند که کودتا کنند. آیا فکر می کنید چنین چیزی درست است؟

نه، فکر نمی‌کنم این کارها کودتا علیه دولت باشد. عامل درگیری، نبودن تفاهم کامل میان گروه‌های مختلف است؛ البته توافق‌نامۀ قاهره و بعد از آن، توافق‌نامۀ ملکارت کمیتۀ مشترکی را تعیین کرده‌اند که می‌توانند تفاهم و آشتی را میان گروه‌های مربوط حفظ کنند، ولی این کمیته که اعضای آن نیز مشخص هستند، حتی یک جلسه نیز برگزار نکرده است. باید به این نکته نیز اشاره کنم که افکارعمومی از محتوای این توافق‌ها بی‌خبرند. گذشته از آن، ناکارآمدی کمیته‌های مشترک و حضور نیافتن کامل آن‌ها در صحنه به پریشانی و نابسامانی و هرج و مرج می‌انجامد. افزون بر آنکه بسیاری از سیاستمداران لبنان از اوضاع سوء‌استفاده می‌کنند و به خاطر منافع شخصی خود وارد میدان می‌شوند. همۀ این عوامل و نیز وجود عناصر سرخود در مناطق گوناگون در این اوضاع دردناک، دست به دست هم داد و به بحرانی شدن اوضاع و بروز پیچیدگی‌هایی که می‌دانید، انجامید.

در واقع بی‌توجهی و حضور نداشتن دولت نیز به نوبۀ خود در آنچه رخ داد، نقش داشت. ماجرایی که برای اتوبوس در عین الرمانه پیش آمد و شیوه‌ای که به کار برده شد، هم‌وطنان را دل‌نگران کرد. باید تلاش کرد از رهگذر فعال‌سازی حقیقی کمیتۀ هماهنگ‌سازی مشترک، چنین حوادثی تکرار نشود.

برخی درمورد ستون پنجم که دربارۀ آن ها بسیار صحبت می شود، می گویند آن ها عناصر عربی غیرلبنانی هستند.

(بوی تنباکوی ایرانی اتاق را پر می‌کند... قلیان دود می‌کند و امام نیز پا به پای قلیان پیش می‌رود.)

قبول کنید که تعداد فراوانی لبنانی در