گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 5
صفحه: 287

سند شمارۀ 2/08-05-75

موضوع: مصاحبۀ مطبوعاتی- بی‌توجهی و غیاب دولت و سوء‌استفادۀ برخی سیاستمداران و اوضاع نابسامان اجتماعی، بستری مناسب برای بحران و انفجار فراهم آورد

مکان و تاریخ: بیروت - مجلس اعلای شیعیان در حازمیه

مناسبت: این مصاحبه به دنبال ایفای نقش فعال و فراگیر امام صدر برای توقف درگیری‌ها و اقدامات خشونت‌آمیز و آدم‌ربایی‌ها و یافتن راه‌حلی برای آن، صورت گرفت.

منبع: هفته‌نامۀ ماگازین، 8/5/1975؛ آرشیو مجلس اعلای شیعیان؛ کتاب حوارات صحفیه، جلد 1، مرکز مطالعات و تحقیقات امام موسی صدر، 2007.

متن

پیش از هرچیز می خواهیم کمی دربارۀ حوادثی که اخیراً رخ داد، صحبت کنیم. همۀ لبنانیان احساس کرده اند و فهمیده اند که جناب عالی کارهای فراوانی انجام داده اید و توانسته اید امور را به مسیر طبیعی خود برگردانید. پیش از هرچیز چند کلمه در این باره برایمان بگویید.

طبیعتاً اختلافی که پیش آمد و تنش‌ها و بحران‌ها و پیامدها و پیچیدگی‌هایی که به دنبال داشت و همچنین آیندۀ خطرناکی که در افق مشاهده می‌شود، همگی نیازمند نوعی ریسک کردن در درمان آن بود. من دریافتم که در لبنان بسیاری از گروه‌های فعال در صحنۀ سیاسی، در موضعی قرار گرفته‌اند که آن‌ها را از طرف دیگر دور کرده است. نیز دریافتم که در افق سیاسی، هیچ فرد یا گروهی وجود ندارد که مورد اعتماد همۀ طرف‌ها باشد و به دنبال اهداف سیاسی خاص نباشد و در عین حال بتواند تا حدی مشکل و ابعاد آن را بفهمد. از این رو، این مسئولیت تاریخی را بر دوش خود دیدم، حتی اگر دشواری‌هایی برایم داشته باشد یا اعتماد مردم به مرا خدشه‌دار کند یا خطرهایی به دنبال داشته باشد. چنین کاری خطرناک است.

از سوی دیگر، در این کشور که مجموعه‌ها با یکدیگر همزیستی دارند و مردمانی پاک و از هر جهت هوشیار دارد، بسیار دشوار است که من به‌تنهایی بتوانم مسئولیت حل این مشکل را به عهده بگیرم. از این رو، در صدد برآمدم از دوستانی که طی مدتی طولانی با من در ارتباط بوده‌اند و به دنبال یافتن راه‌حل هستند و بیشترشان از شخصیت‌های مسیحی لبنان هستند، کمک بگیرم. پس فرصت را غنیمت شمردم و همه را دعوت کردم. آن‌ها 77 نفر بودند که ویژگی متمایزشان این بود که از گذشته با من در ارتباط بوده‌اند و به یافتن راه‌حل برای همۀ مشکلات سیاسی لبنان تمایل دارند، به‌ویژه برای مشکلات نظامی -اگر این تعبیر درست باشد- که اخیراً رخ داد و همچنین مشکلات اجتماعی که من سال گذشته و در چارچوب جنبش محرومان دربارۀ آن صحبت می‌کردم. همچنین شخصیت‌هایی که موضع‌گیری تندی نکرده بودند که تلاش را در این اوضاع ناممکن کرده باشد نیز، جزو دعوت‌شدگان بودند. این نشست برگزار شد و در آن کمیته‌ای شکل گرفت که مأمور برقرار کردن آتش‌بس شد.

البته این کار بسیار دشوار بود، زیرا دولت هیچ حضوری نداشت. قوای مجریه و مقننه و حتی قضائیه تعطیل بودند. رفت و آمد نیز بسیار دشوار بود. حتی به دوستانمان هنگامی که با ماشین در