امام در برهۀ اخیر، زیاد سخن نگفته است. او سخت درگیر کار و فعالیت بوده است. موسی صدر در میان آتش سوزان و دود سیاه، با آرامش به هر سو در حرکت بود. امام به پا خاستۀ محرومان در یک لحظه به امام نمازگزاران و دعاکنندگان تبدیل شد: اینجا لبخند می زند و آنجا برکت می دهد؛ اینجا گوش فرا می دهد و آنجا سخن می گوید. گویا این مرد بهترین نقش را در بحبوحۀ بحران پیدا کرده است. او کسی است که هنگام هر بحرانی که خودش پیشاپیش نسبت به وقوع آن هشدار داده بود، منتظر بازگشت آرامش و صلح می ماند تا دوباره مطالباتی را که جنبش محرومان جنوب و محرومان سراسر لبنان به او واگذار کرده بود، پیگیری کند. در این بحران صلح طلبان و خیرخواهان بسیاری به میدان آمدند، ولی امام موسی صدر پرتکاپوتر و جسورتر و با پشتکارتر بود. مجلس اعلای شیعیان به چیزی شبیه مقر همایش ملی تبدیل شده بود؛ همایشی که به طور پیوسته برای یافتن راه حلی دائمی برگزار شده بود. موسی صدر تنها کسی بود که با توجه به جایگاهی که در میان همۀ گروه ها داشت، قادر بود این نقش را در شرایط سخت بر عهده گیرد. از این رو، مجلۀ الأسبوع العربی به سراغ او رفت و از او سؤالات بسیاری کرد و او نیز ک م و بیش پاسخ داد.
قامت بلندش، عبای سیاهش، چشمان سبزش و خطوط چهره اش، مرا به یاد قهرمانان گذشته انداخت؛ شوق او برای گوش دادن به سخنان هر مراجعه کننده، اشتیاق راهبان را برای عبادت خداوند در خاطرم مجسم کرد؛ فروتنی او در محل کار و هنگام نشستن و موقع سخن گفتن، اسطوره های حکیمانۀ یونان را دربارۀ آرمان شهر (مدینۀ فاضله) به یادم آورد. اگر برخی از رهبران، از چند ویژگی کاریزماتیک برخوردارند، امام صدر همۀ آن ها را، از شکل و صدا و اندیشه و...، در خود جمع کرده است، چه رسد که شکوه و صلابت ایمان را نیز به آن ها بیفزاییم.
وقتی بر روی صندلی نشست، آثار خستگی از نفس زدن های او آشکار بود. به او گفتیم: متأسفیم که در شرایطی آمده ایم که برای هر دقیقه از وقت شما برنامه ریزی شده و ملاقات یا قراری تعیین شده است. ایشان گفت: استغفرالله. خوش آمدید، بفرمایید.
حضرت امام آیا شما خوش بین هستید؟
پیش از آنکه صدایش را بشنوم، پرتوهای جواب در چشمان نافذش پدیدار میشود. کلمات را آرام و شمرده شمرده بر زبان میآورد؛ لحن کلامش فراز و فرود دارد؛ مفهوم سخنانش حرارت میآفریند و گوش شنونده را سحر میکند:
«مؤمن خوشبین است و من نیز انسانی مؤمنم. الحمدلله رب العالمین. طبیعتاً من خوشبین هستم، بهویژه آنکه دریافتهام همه نیتی پاک دارند. مقاومت فلسطین، از یک طرف و گروههای لبنانی، از طرف دیگر، آمادۀ همزیستی و همکاری تنگاتنگ برای پاسداری از لبنان و حفظ حاکمیت و کرامت مردم و امنیت کشور و نیز حمایت از موجودیت انقلاب فلسطین و کمک به رهبران آن برای رسیدن به