گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 5
صفحه: 260

سند شمارۀ 18-04-75

موضوع: گفت‌وگوی مطبوعاتی - همۀ شهروندان مسئول پاسداری از وطن خویش

مکان و تاریخ: بیروت - مجلس اعلای شیعیان.

منبع: روزنامۀ الحیاة، 18/4/1975

متن

مقدمه به قلم حنا عنبر:

امام موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان، در گفت وگو با الحیاة دربارۀ حوادث تأسف بار اخیر، تأکید کرد: عنصر تأثیرگذار در بحرانی شدن اوضاع و نخستین عامل مشکلات سیاسی و حتی فرقه ای در کشور، وضع اجتماعی است. او خواستار وضع اصول و قواعدی حساب‌ شده برای جلوگیری از تکرار این حوادث شد.

اوضاع را پس از آتش بس چطور ارزیابی می کنید؟

پس از حوادث خون‌بار و دردناک اخیر و حوادث مشابهی که در گذشته رخ داده بود و نیز با توجه به پیامدها و مصیبت‌های غیرمنتظره‌ای که به دنبال داشت، هیچ شهروندی نمی‌تواند نسبت به اوضاع تماشاچی باشد، مگر آنکه به سرنوشت کشور و آیندۀ آن بی‌اعتنا باشد.

مسئولیت هم‌وطنی که می‌تواند کاری انجام دهد، مسئولیتی تاریخی و بزرگ است که لحظه‌ای نمی‌توان آن را نادیده گرفت یا درمورد آن کوتاهی کرد یا از آن غافل شد. بر این اساس و با توجه به تحولات و دستاوردهای جدید و اوضاع محلی و عربی و جهانی، باید فوراً اصول و قواعدی حساب‌شده و روشن برای جلوگیری از تکرار حوادث و مقابله با وضع نابسامان اجتماعی و سیاسی در کشور وضع شود.

با توجه به نشستی که با جناب پاتریارک خریش داشتید، نظر شما دربارۀ نقش عالمان دین در آرام کردن اوضاع چیست؟ راه ایفای این نقش کدام است؟

هر شهروندی، چه عالم دین باشد چه نباشد، به اندازه‌ای که می‌فهمد و به اندازه‌ای که می‌تواند کار کند، مسئول است تا از کشورِ در معرض خطر خود پاسداری کند.

از آنجا که عالمان دین نقش اثرگذاری در عرصۀ اجتماعی و تربیتی دارند و در روابط میان فرقه‌های مطرح در این روزها نیز حرف اوّل را می‌زنند، مسئولیت‌های آنان در این زمان بسیار سنگین است. امّا نوع نقش و مسئولیتی که دارند، در پرتو امکانات و موضعی که در قبال فعالیت‌های عمومی دارند، مشخص می‌شود.

در حال حاضر بسیاری معتقدند که حوادث اخیر، بازتاب واقعیت های موجود است و باید در مرحلۀ پس از آتش بس، به درمان ریشه ای بحران توجه کرد. آیا جناب عالی فکر می کنید این امر دست یافتنی است و راه حل آن از نظر شما چیست؟

بدون شک آنچه رخ داده و می‌دهد، نتیجۀ وضع موجود و بازتاب آن است. به نظر من کمترین عنصر اثرگذار در بحرانی شدن اوضاع و نخستین عامل مشکلات و مصایب سیاسی و حتی فرقه‌ای در کشور، همواره وضع اجتماعی بوده و هست. از این رو، طرح