مخلصانه با مردم همدردی می‌کنند، تشویق کنیم؛ باید کسانی را که در حکم سوپاپ اطمینان برای هر کشور و هر هم‌وطنی هستند، تشویق کنیم.

در کنار این آخرین ندای غضبناک و عتاب‌آلود به مسئولان، اجازه دهید که از طرف شما، ندایی برادرانه و عتاب‌آمیز خطاب به همۀ لبنانیان سر دهم.

همۀ شما مردم لبنان، چه آن‌هایی که داخل سالن هستید و چه آن‌هایی که بیرون سالن هستند، همۀ شما در آستانۀ اعیاد میلاد پیامبر، هجرت پیامبر، عید پاک و عید تبشیر هستید. از صمیم دل به شما تبریک می‌گویم و از خدای والا و توانا می‌خواهم که این روزها را بر شما مبارک گرداند. امّا بسیاری از لبنانیان عیدی ندارند، نه از این رو که مسیحی یا مسلمان نیستند، بلکه آنان مؤمنان برگزیده‌ای هستند که به خدا نزدیک‌ترند. این عده محرومانی هستند که عیدهای خود را با درد و نگرانی و محرومیت و شرمندگی سپری می‌کنند. عید وقتی برای همه مبارک و فرخنده است که همۀ شما مردم لبنان برای خوشبخت کردن محرومان و عید دار کردن[54] آنان -اگر این تعبیر درست باشد- تلاش کنید. این تلاش، خواندن اخبار مربوط به آنان یا اظهار اندوه تشریفاتی بر وضع آنان نیست، بلکه حرکت همه‌جانبۀ مردمی و فراهم کردن امنیت و زندگی سعادتمندانه و ایجاد فرصت بالندگی برای همۀ آنان است. این اقدام، یعنی موضع‌گیری یک‌پارچه و عمومی برای فشار بر مسئولان به منظور اصلاح اوضاع اجتماعی.

در این صورت است که مسیح از ما خشنود می‌شود و قلب محمد(ص) شادمان می‌شود، نه با سردادن شعارهای جنجالی و گمراه‌کننده و هیجان‌انگیز که به سود سوء‌استفاده‌کنندگان و انحصارطلبان است؛ همان‌هایی که از حسابرسی، ترس و نگرانی ندارند، چراکه از خدای خود نیز نمی‌ترسند.

اگر بخواهم سخنی در پایان بگویم، به این آیۀ کریمه تبرک می‌جویم: ﴿وَأَنفِقُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَلاَ تُلْقُواْ بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ.﴾ [55]

خودداری از خدمت به رنج‌دیدگان مایۀ هلاکت و نابودی است. خودداری از بذل جان در راه خدا و در راه خدمت به انسان، مایۀ نابودی و خواری و انحراف از مسیر تاریخ است.

ای محرومان، ما بر عهد خود پایبندیم. ای شیعیان، همکاران و اعضای مجمع عمومی، ای مردم لبنان و ای لبنان بزرگ، ما بر سر پیمان خود هستیم: تلاش می‌کنیم، سختی می‌کشیم، مبارزه می‌کنیم و در راه شما می‌میریم.

پاک و منزهی تو، ای پروردگار ما، ای خدای مستضعفان، ای خدای محرومان. ما با ایستادن در کنار مخلوقات تو، تو را یاری خواهیم کرد، پس تو نیز ما را یاری کن. تو خود گفتی و وعده دادی و سخن و وعدۀ تو حق است:﴿وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ الَّذِینَ إِن مَّکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّکَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنکَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ.﴾ [56]والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.