و مطبوعات و دانشجویان و نمایندگان مناطق و تدوین منشوری برای اصلاح اوضاع اجتماعی و مهار تلاشهای تحریفآمیز و حرکت جمعی به سوی هدف.
همکاران ارجمند، تعهدات ذکرشده در بیانیۀ پیشین درمورد تلاش برای تشکیل شورایی ملی که در زمینۀ حمایت از جنوب با همۀ هموطنان مقیم و مهاجر و همچنین با برادران عرب تماس برقرار کند، عملاً آغاز شده و چندین طرح ارائه شده است که در رأس آنها، طرح بیمهسازی همۀ فعالیتهای توسعهای در جنوب است؛ طرحی که ما آن را مادر سایر طرحها به شمار میآوریم. خدا، ملک فیصل، این قهرمان فقید اعراب و اسلام را رحمت کند که این طرح را پذیرفت و نسبت به آن شور و اشتیاق نشان داد و اکنون ما به تماس و رایزنی برای اجرای آن ادامه میدهیم.
امّا پروژۀ بیمارستان را، به سبب آنکه از مقامهای مربوط ناامید شدیم و پذیرش آن با حفظ کرامت ما ناسازگاری داشت و شروط ضمنی آن را نیز نمیتوانستیم بپذیریم، رد کردیم و اکنون یک ماه است که بر خدا توکل کردهایم و ایمان داریم که هموطنان، ما را تنها نخواهند گذاشت و اگر ما به مخلوقات خدا کمک کنیم، خدا نیز به ما کمک خواهد کرد. ما، به یاری خدا، پیش از پایان دورۀ کنونی مجلس، ساخت بیمارستانی بزرگ را با چهارصد تخت که 150 تخت آن رایگان است، آغاز خواهیم کرد. این بیمارستان در زمینی که شهرداری غبیری به ما داده، ساخته میشود و آموزشگاهی برای پرستاری و دیگر فعالیتهای تخصصی بیمارستان دارد.
امّا دربارۀ مطالبات مطرحشده، من امروز در برابر این اجتماع انبوه که حضورش نشانۀ وحدت کلمه است و در برابر بسیاری از علما و فرهیختگان و قشرهای کارگری و اصناف از مناطق گوناگون، برای آخرین بار، دست خود را به سوی مسئولان دراز میکنم و از آنان میخواهم با کشور و مردم مهربان باشند و برآورده کردن مطالبات را شروع کنند و از کوتاهی و بیتوجهی و ترس از پیامدهای موهوم دست بردارند. خواستههای ما همان مطالبات محرومان است و این عیب نیست که حاکم صدای ملت خود را بشنود، بلکه حاکمِ شرافتمند و شرافتمندترین حاکم آن است که خواستههای ملت خود را بیشتر پاسخ گوید، چون او نسبت به امانتی که بر دوش دارد، مسئولتر است.
بیاعتنایی و کوتاهی مشکل را حل نمیکند، حتی اگر به بهانۀ مشغول بودن به شرایط فوقالعادۀ کنونی باشد. بیاعتنایی و کوتاهی مشکلات را ریشهدارتر و گستردهتر میکنند.
من در بحران بزرگ ماه مه، در حالی که کشور در آستانۀ جنگ داخلی قرار گرفته بود، با یکی از مسئولان بلندپایۀ فرانسه در خود پاریس دیدار کردم. دیدم او با آرامش و دقت بسیار به موضوع جلسه، که مجهز کردن مؤسسۀ فنی در صور به کارشناس و تجهیزات بود، توجه دارد. من اخلاص و آرامش خاطر او را ستودم و آنجا بود که به راز عظمت امتها و ملتها پی بردم.
اگر دولت مطالبات را برآورده کند، این به هیچوجه به معنای آن نیست که در فشار و تنگنا قرار گرفته است. اگر رئیس فرقهای دیگر نیز مطالباتی همانند مطالبات ما مطرح کند و مطالبات او بر حق باشد، این امری پسندیده است و به معنای ایجاد فشار و زحمت نیست.
ما باید هموطنان مسئولیتپذیری را که