موضوع: سخنرانی- مرگ معروف سعد اتحاد لبنانیان را به اثبات رساند، زیرا همانگونه که وجود او برای همه بود، همه نیز برای او گرد هم آمدند
مکان و تاریخ: صیدا-سالن اجتماعات شهرداری، 13/3/1975
مناسبت: هفتمین روز شهادت نمایندۀ پیشین پارلمان، آقای معروف سعد.
دیروز شهر صیدا، هفتمین روز شهادت معروف سعد را در میان اندوه و ناآرامی، ولی بدون گریه و اشک، گرامی داشت. هیئت های مردمی از روستاهای جنوب و سراسر لبنان به شهر صیدا می آمدند و در این میان هواپیماهای اسرائیل بدون توقف در آسمان پرواز می کردند.
مراسم، رأس ساعت سه آغاز شد و به ترتیب، شخصیت های زیر سخنرانی کردند:
نزیه البزری، جرج حاوی از حزب کمونیست، عاصم قانصوه از حزب بعث، عبدالمجید الرافعی، امیل البیطار از حزب دموکرات، وفیق الطیبی از سندیکای مطبوعات، کلاویس مقصود، ابوصالح از مقاومت فلسطین، و سرانجام، امام موسی صدر.
ای برادر شهید، ما اکنون هفتمین روز شهادت تو را گرامی میداریم. تو در پیمودن این راه طولانی، راه خدمت به انسان، از همگان پیشی گرفتی. ما تو را میبینیم که از نردبان آسمان بالا میروی و به دنیای جاودانگی قدم میگذاری.
ما گرد هم آمدهایم، امّا نه برای گریه کردن بر تو، که تو امروز از جمع ما غایب نیستی. ما تو را از دست ندادهایم، بلکه تو در میان ما حاضری و پیشگام مسیر ما هستی و ما در کنار تو و به دنبال تو حرکت میکنیم.
ای شهید، امروز روز توست: روز راستی، روز جاودانگی، روز پیروزی محرومان. تو امروز غایب نیستی و محرومان تو را از دست ندادهاند. امروز روز راستی و روز جاودانگی و روز پیروزی است. همواره از ازل تودههای مردم و ملتها و انسانها با ستمگران و سوءاستفادهکنندگان و انحصارطلبان و خدایان زمینی، درگیر جنگی تلخ بودهاند و تا ابد نیز این جنگ وجود خواهد داشت. این جنگ میان اکثریت غالب (یا، به تعبیر بهتر، اکثریت مغلوب) و اقلیت ستمگر و طمعکار دارای ثروت و [تبلیغات] گمراهگر است، ولی امروز ماجرا عوض میشود و معیارها دگرگون میشود، زیرا امروز روز شهادت تو، روز جاودانه شدن تو، روز حقانیت تو و روز پیروزی توست.
معروف سعد کشته شد و جسم محدود و عمر محدود و نیروی محدود را از دست داد، ولی در مقابل، جاودانگی و بیکرانگی و رسالتی ابدی به دست آورد و ما نیز آنها را به دست آوردیم. او اندکی زیان کرد و ما نیز اندکی زیان کردیم، ولی سود فراوانی به او و نیز به ما خواهد رسید. جنگ میان فرودستشدگان و فرودستکنندگان (مستضعَفان و مستضعِفان) که از ازل وجود داشته، در درجۀ اوّل، بر نادانی و ناآگاهی و پراکندگی و اختلاف مردم و