باشد. باید به سربازان اسرائیلی که وارد جنوب می‌شوند، مرگ را بچشانیم حتی اگر صد برابر بیش از اکنون کشته بدهیم.

اگر یک نفر از آنان کشته شود و در مقابل صد لبنانی کشته شوند، من به عنوان مسئولی دینی، خدا را گواه می‌گیرم که به شما ابلاغ کرده‌ام که خدا از چنین امری خشنود است. اگر از دشمن یک خانه ویران شود و در مقابل، او یک روستا را به کلی ویران کند، من مسئولیت آن را به عهده می‌گیرم و می‌گویم خدا راضی است؛ تاریخ راضی است؛ میهن راضی است. باید چنین کنیم، زیرا این اقدام به دنیا ثابت می‌کند که این سرزمین برای ماست و لبنانیان، یک‌کلام و یک‌پارچه خواهند شد. این جوانانی که کارها و جهت‌گیری‌های گوناگونی دارند همگی تلاش خود را در یک مسیر به کار خواهند گرفت و نیروهای دوست و برادر را از هرکجا جذب خواهند کرد. مهم این است که کار را آغاز کنیم، هرچند به‌طور فردی. من هرگز تجربۀ مقاومت فلسطین را فراموش نمی‌کنم. از یاد نمی‌برم که پیش از سال 67 چه وضعی داشتند و اکنون چه وضعی دارند. قبل از سال 67 فعالیت‌های چریکی، فعالیت‌هایی فردی و نادر در نقطه‌ای نامعلوم بود، ولی پس از 67 و پس از مطرح شدن شعار مقاومت، مجموعه‌های انبوه بشری به صفوف مقاومت فلسطین رو آوردند، تا جایی که آن‌ها در سه سال نخست نمی‌توانستند این تعداد را سازمان‌دهی کنند. پس از آن بود که خدماتی بزرگ به مقاومت تقدیم شد. از رهبران مقاومت بپرسید پیش از شکل‌گیری جنبش چریکی، در دنیای عرب با آنان چگونه برخورد می‌شد! صراحتاً به آنان می‌گفتند ما شما را دوست نداریم، شما باری بر دوش ما هستید؛ ما شما را باور نداریم. ولی پس از آن، دولت‌ها و ملت‌ها در خدمت به مقاومت فلسطین از یکدیگر پیشی می‌گرفتند و زنان و مردان کمک‌ها و خدمات داوطلبانۀ خود را تقدیم می‌کردند. آنچه مهم است، شروع کردن کار است. از این رو، من امروز از طیبه یاد کردم و در برابر شما می‌گویم که این ماجرا از نظر من صفحه‌ای نو و تحولی تازه است: اینکه روستانشین جنوبی بایستد و به سوی دشمن شلیک کند؛ هرچند تنها ناخن دشمن آسیب ببیند و پنج نفر از روستاییان نیز کشته شوند. مهم آغاز کردن راه است: آغاز راه همان برداشتن قدم اوّل است.

من فکر می‌کنم این موضع ملی، مردم را بر گرد خود جمع خواهد کرد و حکومت را مجبور به سازش خواهد کرد؛ همچنان‌که به دولت‌های عربی و کل دنیا نیز فشار خواهد آورد. ما نمی‌توانیم بدون این موضع‌گیری و بدون این گام باقی بمانیم. در کنار این گام، باید پیگیرانه تلاش کنیم تا مسئلۀ دفاع از جنوب تحقق یابد. من همۀ بحث‌ها و مناقشات و مطالعات گوناگونی را که در اینجا مطرح است، دور از واقع می‌دانم. هیچ سرزمینی در دنیا نیست که از آن دفاع نشود. ما باید به هر قیمتی از جنوب دفاع کنیم. بنابراین، این جنبش، جنبشی عملی و روشن است که می‌کوشد از ورود به بحث‌ها و جهت‌گیری‌هایی که اهدافی دور و دراز دارد، خودداری کند. این جنبش برخاسته از ایمان است و بُعد آن، انسان لبنانی است و هدف آن، برطرف کردن ستم و محرومیت. همان‌طور که می‌دانید، وقتی ما گفتیم توانایی‌های انسان نامحدود است، در نتیجه حقوق او نیز باید نامحدود باشد و با هر گامی گام‌های دیگر و دیگری نیز برداشته می‌شود. خط ما و ابزار ما و راه ما این است.

ای جوانان! ای دختران و پسران! ای