خواهد ماند و بیشترین حجم از ملت لبنان و گروه‌های مختلف از دانشجویان و فرهیختگان و کارگران و غیر آنان را جذب خواهد کرد. در این‌صورت فرصت‌های جنبش برای رسیدن به اهدافش آسان‌تر خواهد بود و راهی که باید برای رسیدن به اهدافش بپیماید نیز بسیار در دسترس خواهد بود.

ما می‌گوییم مقصود ما رسیدن به این اهداف است و ابزار ما نیز هر ابزاری است که با جنبش و اهداف آن و با اوضاع لبنان و اوضاع منطقه و مطالعات و بررسی‌هایی که برای هر اقدام جدی لازم است، سازگاری داشته باشد. ما هر ابزاری را که راهی برای رسیدن به رفع محرومیت باشد، به کار می‌گیریم. من تا زمانی که برای بقای جنبش ضمانتی هست، یعنی مردم حضور دارند و تا زمانی که من یکی از ارکان این جنبش هستم، به شما اطمینان می‌دهم که از جان خود در این راه دریغ نخواهم کرد. بنابراین، فکر نمی‌کنم کسی حق داشته باشد دربارۀ ابزار یا سبب انتخاب یک ابزار، انتقاد یا سؤالی کند. ما در این مسیر حرکت می‌کنیم و بُعد و انگیزۀ ما رسیدن به هدف است، یعنی تربیت انسان با هر ابزاری.

همین امروز من در طیبه بودم. همان‌طور که می‌دانید، جنوب از لحاظ اجتماعی نیاز به پیشرفت دارد، ولی در عین حال جزو عقب‌مانده‌ترین مناطق از لحاظ اجتماعی نیست، زیرا دارای فرهنگ و ثروت و امکانات و زمین‌های حاصل‌خیز و خانه‌های فراوان است و سطح آن زیاد پایین نیست. در لبنان مناطقی هست که از نظر اجتماعی محروم‌تر از جنوب است، ولی آنچه در جنوب فاجعه‌آمیز است مسئلۀ دفاع است.

ما نمی‌توانیم علت این بی‌توجهی نسبت به جنوب و دفاع نکردن از آن را درک کنیم. هیچ دفاع عام یا خاصی وجود ندارد. وقتی کوماندوی اسرائیلی وارد روستایی می‌شود و از ساکنان خانه‌ای می‌خواهد از آن بیرون بروند و سپس خانه را ویران می‌کند، یا افرادی را می‌کشد یا آن‌ها را خوار و ذلیل می‌کند، نمی‌توانم تصور کنم که چرا از دفاع کردن خودداری می‌کنند. از این رو، وقتی شنیدم این جوانان به طرف دشمن شلیک کرده‌اند [خوشحال شدم] چه بسا افرادی از دشمن را نیز کشته یا زخمی کرده باشند، ولی دشمن معمولاً کشته‌ها و زخمی‌ها را با خود می‌برد. همین اقدام این جوانان برای نخستین گام کافی است. من همۀ مردم را فرا می‌خوانم و وجوب دفاع را به آنان یادآوری می‌کنم، زیرا اگر حکومت دفاع نکند و شهروندان نیز دفاع نکنند، بیم آن می‌رود که دشمن گستاخ شود -همچنان‌که شده است- و ورود به جنوب را کاری آسان‌تر بشمارد و به جای آنکه به پایگاه‌های فلسطینی در سوریه حمله کند، بهانه‌تراشی کند و به مناطقی در لبنان حمله کند که در آن هیچ پایگاه فلسطینی وجود ندارد. الان در مجدل زون یا طیبه یا بلیدا یا مانند آن، هیچ پایگاه فلسطینی وجود ندارد، ولی تا زمانی که دستیابی به جنوب آ سان باشد، دشمن بهانه‌تراشی می‌کند. این نگرانی وجود دارد که وضع بدتر از این شود، یعنی اکنون در محافل بین‌المللی می‌گویند این چه جنوبی است که کسی از آن دفاع نمی‌کند و مگر ممکن است سرزمینی لبنانی باشد و کسی از آن دفاع نکند؟

آن‌ها این وضع را درک نمی‌کنند و این امر، خطرناک است، زیرا سبب بی‌اعتنایی وجدان بین‌المللی می‌شود. ما تلاش کرده و خواهیم کرد تا مسئلۀ جنوب را برای کل دنیا مطرح کنیم تا از این ستمی که بر جنوب می‌رود، پرده براندازیم. ولی این کافی نیست. باید دفاع کرد، هرچند دفاع ما انتحاری