الف. امام صدر با پاتریارک ماکسیموس پنجم حکیم، در اقامتگاه او در مدرسۀ «المعونة الدائمة» در سن الفیل دیدار و از او برای تبریک به مناسبت تجدید بیعت مجلس با امام قدردانی کرد. در این دیدار، اوضاع کنونی کشور و تلاشهای انجام گرفته برای آرام کردن اوضاع، مورد بررسی قرار گرفت. پس از دیدار، پاتریارک گفت: «درمورد ضرورت تکمیل تلاشها برای آرام کردن اوضاع و ایجاد اعتماد مجدّد میان همۀ طرفهای مربوط، خواه لبنانی خواه فلسطینی، توافق کردیم. ما پیوسته با امام در تماس هستیم تا این اهداف در راه تأمین مصلحت لبنان و ملت آن محقق شود.»
14/5/1975
ب. امام موسی صدر در مقر مجلس اعلای شیعیان با آقای محمد یزید، سفیر الجزایر در لبنان، دیدار کرد که این دو دربارۀ برنامۀ سفر امام به الجزایر، که قرار است هفتۀ آینده انجام شود، گفتوگو کردند.
14/5/1975
ج. امام موسی صدر در مقر مجلس اعلای شیعیان در حازمیه با هیئتی به نمایندگی از مقاومت فلسطین دیدار کرد و با ابوایاد و ابوداوود دربارۀ اوضاع عمومی کشور و اقدامات لازم برای بازگرداندن فضای اعتماد موجود قبل از حوادث اخیر، گفتوگو کرد.
14/5/1975
د. امام صدر دیروز پس از ملاقات با هیئت روزنامهنگاران عرب گفت: «ملت لبنان با همۀ گروههایش به مسئلۀ فلسطین اهتمام میورزد و ملت فلسطین نیز با همۀ گروههایش ایمان دارد که اوضاع لبنان و مشکلات داخلی آن هیچ ربطی به او ندارد.»
امام گفت: اصل مسئله همین است، ولی گاه در داخل تجاوزهایی صورت میگیرد و اسرائیل نیز از خارج توطئههایی را جهتدهی میکند و در این میان، در داخل از این واقعیت سوءاستفاده سیاسی میشود. امام گفت: مصیبت اصلی لبنان، به جنوب وارد میشود. امام دربارۀ موضع دولت در قبال دفاع از جنوب گفت: «این موضع دولت، موضع درخوری برای دفاع نبود و موضع اعراب نیز درمورد دفاع از جنوب، آنگونه که باید، نیست.»
امام تأکید کرد که اگر جنوب به اشغال اسرائیل درآید، به معنای آن است که فرصت برای اسرائیل فراهم شده است تا 300 هزار مهاجر جدید را به جنوب لبنان بیاورد که در آنجا زندگی کنند، یعنی 60 هزار سرباز به ارتش اسرائیل افزوده میشود. امام گفت قرار بود سفر دورهای او به کشورهای عربی و غیرعربی مدتی پیش انجام شود، ولی به علت حوادثی که در کشور رخ داد، به تأخیر افتاد.
امام در پاسخ به سؤالی گفت: «طمعورزیهای اسرائیل به جنوب لبنان، از یک سو، ناشی از اسباب مادی است، یعنی موقعیت راهبردی و منابع فراوان آب در لبنان، و از سوی دیگر، امری سیاسی است، زیرا ملت لبنان طبیعتاً غیرفرقهای است و همزیستی میان فرق آن واقعیتی است که ادّعای اسرائیل را مبنی بر محال بودن همزیستی میان فرق نفی میکند. از این رو، همۀ خواستۀ اسرائیل این است که جامعۀ لبنانی را از درون دچار بحران کند.» امام مسئولیتهای مجلس شیعیان را که نهادی شکلگرفته در چارچوب