اختلاف میان آنها بیشتر شد.» امام صدر گفت: «آزادی، فضای مناسب برای رشد تواناییهای انسان است.» امام همچنین دربارۀ ثروت «این بت بزرگ»، صحبت کرد و خواستار پاسداری از انسان در این کشور و حمایت و نگهبانی از میهن شد و دربارۀ جنوب گفت: «جنوب امانتی بر گردن ما و بر گردن مسئولان است و این امانت به حکم خدا و به حکم میهن باید حفظ شود.» امام با اشاره به امتیازاتی که موجب تفرقه میشود، خواستار محافظت از میهن، نه فقط برای خدا و انسان بلکه برای انسانیت شد تا آن چهرۀ لبنان که اسرائیل را به چالش میکشد، نمایان شود.»
آقای شارل حلو، رئیسجمهور سابق، دربارۀ این سخنرانی امام گفت: «در تاریخ مذهب کاتولیک، نخستین بار است که مؤمنان در کلیسایی گرد هم میآیند تا از زبان یک مرجع دینی غیر کاتولیک، سخنان الهی بشنوند و این مسئله نه فقط تحسین میشود، بلکه همه در آن خوب تأمل میکنند و چنین اتفاقی، طبیعی است که در لبنان، سرزمین اتحاد و برادری و یکتاپرستی، رخ دهد.»
23/2/1975
امام صدر با گروهی از کارگران بندر دیدار کرد و به خواستههای آنان گوش داد. سپس در سخنانی گفت: «شما بخشی از محرومانی هستید که ما در پی احقاق حقوقشان هستیم و پیوسته این کار را دنبال میکنیم تا به حقوقتان برسید.» امام به کارگران وعده داد که خواستههای آنان را با مسئولان شرکت بندر در میان بگذارد. کارگران نیز قول دادند که به سر کار برگردند و رسیدگی به اوضاعشان را به امام بسپارند.»
25/2/1975
گروهی از توتونکاران به مجلس اعلای شیعیان رجوع کردند و با مدیرکل مجلس، شیخ محمود فرحات، دیدار کردند و اعتراض خود را نسبت به تخلفات کمیتههای تحویلگیری محصول توتون در منطقۀ نبطیه و سرپیچی آنها از دستور وزارت دارایی اعلام کردند. شیخ فرحات با وزیر دارایی تماس گرفت و او را از اعتراض کشاورزان آگاه کرد.
27/2/1975
مفتی عالی جعفری، شیخ عبدالامیر قبلان، به نمایندگی از امام موسی صدر که به سبب کسالت در بستر بود، از معروف سعد، نمایندۀ پیشین، در بیمارستان دانشگاه آمریکایی بیروت عیادت کرد. آقای قبلان گفت: «امام صدر حادثه را محکوم میکند و مرا فرستاده است تا از سلامتی آقای سعد اطمینان پیدا کنم. ایشان بهبود هرچه زودتر آقای سعد و امنیت و ثبات این کشور را آرزو کردند.»
28/2/1975
امام صدر چندین بار با خانوادۀ نمایندۀ پیشین، آقای معروف سعد، تماس گرفت و جویای حال او شد و از اینکه به سبب بیماری نتوانسته است در آنجا حضور پیدا کند، پوزش خواست.
1/3/1975
الف. امام صدر با وجود کسالت جسمی از آقای