ب. امام صدر، وزیر سابق، دکتر سلیم حیدر و مفتی جعفری ممتاز، شیخ عبدالامیر قبلان را به قاهره فرستاد تا امروز با آقای محمود ریاض، دبیرکل اتحادیۀ عرب، دیدار کنند و تصویری حقیقی از اوضاع جنوب لبنان به او ارائه کند.
9/2/1975
الف. امام صدر، رئیس هیئت یاری جنوب[6] در جلسهای که در مقرّ اسقف کلیسای روم ارتدوکس در مرجعیون برگزار شد، حضور یافت. در این جلسه که پولس الخوری به نمایندگی از ارتدوکسها، اثناسیوس الشاعر و جورج حداد به نمایندگی از کاتولیکها، کشیش جبرائیل فغالی، رئیس حوزۀ مارونیها در مرجعیون، شیخ نجیب قیس، قاضی دروزیها در حاصیبا و شیخ احمد الزین، قاضی شرع حاصیبا، حضور داشتند، دربارۀ امکان انتخاب نایبرئیس هیئت بحث و گفتوگو شد؛ منصبی که پاتریارک مار آنتونیوس پطرس خریش، پیش از آنکه به عنوان پاتریارک انتخاب شود، آن را بر عهده داشت. حاضران توافق کردند که آقای خریش رئیس افتخاری هیئت باشد. بلافاصله امام از طرف هیئت به آقای خریش تلگرافی زد. حاضران همچنین مسئلۀ مهاجران کفرشوبا را بررسی کردند و قرار شد اقامتگاهی مجهز به پناهگاه ساخته شود. امام صدر گفت گروهی از دانشجویان صور و صیدا و بیروت که خود را در اختیار امام قرار دادهاند، در کار سازندگی مشارکت خواهند کرد. در پایان جلسه هیئتی از اهالی راشیا الفخار آمدند و خواستههای خود را با امام صدر در میان گذاشتند. امام در پاسخ آنان گفت: «میهنپرستی شما، بالاترین درجۀ میهنپرستی است. دولت وظیفه دارد که همۀ امکانات را برای هموطنان فراهم کند تا آنان بدانند این فداکاریها را برای چه انجام میدهند.» سپس اعضای هیئت یاری جنوب به مدرسهای راهنمایی واقع در مرجعیون رفتند که 43 خانواده از کفرشوبا به آنجا پناه برده بودند و پس از آن نیز به کفرشوبا رفتند و با دانشجویانی دیدار کردند که در تعمیر برخی خانهها کمک میکردند تا زمینۀ بازگشت اهالی آنها فراهم شود. دانشجویان اهداف این اقدام خود را شرح دادند و امام صدر نیز در پاسخ آنان گفت: «این اقدام شما کاری تاریخی است و ابعاد گستردهای دارد و وجود شما در اینجا سرآغاز راه خیر است.» سپس امام و دیگر علما در مسجد جامع کفرشوبا، که بخشی از آن ویران شده بود، نماز خواندند و سپس به مرجعیون بازگشتند و ناهار را در منزل مطران پولس الخوری میل کردند.
9/2/1975
ب. به دعوت دانشآموزان دبیرستان پسرانۀ دولتی صیدا، امام صدر در جمع دانشآموزان و کادر آموزشی، دربارۀ اوضاع جنوب صحبت کرد و از جوانان خواست که روزهای تعطیل و روزهای اعتصاب را برای کمک به بازسازی خانهها به کفرشوبا بروند و گفت: «راهحل اساسی، بازگشت و دفاع از مرزهاست. اگر دفاع نباشد، هیچچیز اسرائیل را از حمله به جنوب نمیترساند.» امام افزود: «ارتش ما از ما دفاع نکرد. دفاعی که ما خواستار آن هستیم، جلوگیری از ورود کماندوهای اسرائیلی به طیبه و مجدل زون و دیگر روستاهاست.» امام بار دیگر مردم
[6]. هیئة نصرة الجنوب
