پول و اسلحه و رفاقت و وعده استخدام در ما اثر نمی‌گذارد. ما فردی را که از ما دفاع می‌کند، انتخاب و به او اعتماد کردیم. امیدواریم این گمانِ نیکِ ما را غنیمت بشمارد و ما را دلسرد نکند که اگر به عهد خود وفا نکند، او را از خود می‌رانیم، زیرا ما نمی‌توانیم از زیر بار سوگندی که خورده‌ایم، شانه خالی کنیم. ما با هیچ‌کس پیمان خویشاوندی یا دوستی یا سیاسی یا مصلحتی نداریم.

خط ما روشن است: حزب نیست بلکه شبه‌حزب است و مطالبات ما وارد اذهان هم‌وطنان شده است. همه امید ما این است که حاکمان از این فرصت استفاده کنند و خودشان و مردم را به تنگنایی که گریزی از آن نخواهد بود، نیندازند. بدانند که من تا پای جان این جنبش را ادامه می‌دهم. ما در راه تحقق مطالبات همه محرومان از همه فِرَق جان خود را فدا می‌کنیم. مردم حرف خود را زدند و آماده‌اند تا با ابزارهای دموکراتیک از این جنبش حمایت کنند و این برای مسئولان فرصتی مغتنم است. اگر به این سخن گوش کنند، ما را از زحمت فعالیت‌های دیگر راحت کرده‌اند، وگرنه حقْ ما را بر آن می‌دارد که دست به اقدامات غیردموکراتیک بزنیم و قانون نیز در صورتی که آنان شیوه دموکراتیک را نپذیرند، چنین اجازه‌ای به ما می‌دهد.

این نبردی پیش‌گامانه است و پیروزی آن به نبطیه محدود نمی‌شود، بلکه سرآغاز راهی طولانی است. با این حال، می‌گویم که این به معنای دخالت مجلس شیعیان در قلمرو سیاست نیست. مسئولیت ما اصلاح اوضاع و اخلاق است. این مسئولیت برخاسته از عمق وظایف دینی ماست و اگر به آن عمل نکنیم، کافریم.»

آیا دولت رأی اعتمادی را که از مجلس گرفت، در نبطیه از دست داد؟ متأسفانه، رأی اعتمادی که دولت گرفت، نه هیچ ارتباطی با دولت داشت، نه با بیانیه آن، نه با وزیران آن و نه با آنچه از دولت انتظار می‌رود.

آنچه بیشتر مایه تأسف است، این است که کسانی که در نبطیه بر ضد نظام رأی دادند، رأیشان بر ضد دولت نبود و کسانی هم که نامزد کامل اسعد را برگزیدند، به نفع حکومت رأی ندادند.

مبارزه انتخاباتی در نبطیه که رفیق شاهین پیروز آن بود، مبارزه جریان مخالف بود و آرایی که رفیق شاهین به دست آورد، همان میزان آرایی است که اگر جریان مخالف اجازه همه‌پرسی از مردم را پیدا می‌کرد، به دست می‌آورد… نه تنها در جنوب و شمال، بلکه در بقاع و جبل لبنان و بیروت و هر منطقه‌ای که امروزه دولت برای رویارویی با جریان مخالف انتخاب کند. بنابراین، پدیده فاجعه‌آمیز بزرگ در نظام دموکراتیک ما همان اتفاقی است که در هفته‌های گذشته در زمان تشکیل دولت اخیر و در زمان تشکیل دولت‌های پیش از آن، در پارلمان رخ داد؛ اتفاقی که کاملاً از آنچه در میان صفوف ملت رخ می‌دهد، به‌دور است. فاجعه‌آمیزتر اینکه حتی سخنان خود مخالفان نیز دیگر بیانگر اراده حقیقی ملت و آرمان‌های آنان نیست.