موضوع: سخنرانی- جنوب آماده جانفشانی برای میهن
مناسبت: با ادامه یافتن تجاوزهای اسرائیل به جنوب لبنان و کوتاهی دولت در دفاع از آن، جبهه ملی دانشجویی هفتهای را به نام «هفته حمایت از جنوب» اعلام کرد تا در آن و در ضمن سخنرانیهایی، وضع جنوب و خطرهایی که آن را تهدید میکند، تبیین شود و از دولت خواسته شود که از جنوب حمایت کند. امام موسی صدر نیز بنابر دعوت این جبهه در این مراسم سخنرانی کرد.
گزیدهای از متن
امام صدر سخنرانی خود را اینگونه آغاز کرد: «تلاش میکنم از مباحث نظری و تحلیلهای ماورایی و اعتقادی دور شوم تا بتوانم حقیقت را بیپرده و آشکار و ملموس به شما نشان دهم.» امام موسی صدر اعلام کرد: «ما به یاری خدا برای محقق شدن مطالبات بهزودی دست به اقدامات سلبی خواهیم زد. ما از خشونت بهمثابه وسیله و نه هدف، استفاده میکنیم. اهداف ما عدالت و پاسداری از کرامت و میهن است. اگر توانستیم با پند و اندرز و سخنرانی به این اهداف برسیم که بهتر، وگرنه ناگزیر دست به خشونت میزنیم. خشونت هرچند خارج از چارچوب قوانین و نظامهاست، برای خودْ نظام و قانون و زمان خاصی دارد و من به یاری خدا با همه توان برای تحقق این اهداف تلاش خواهم کرد.»
ایشان افزود: «قصد من این نیست که راز بیدفاع ماندن بخش بزرگی از خاک میهن را برملا سازم و بگویم که هر روز خطرْ آن را تهدید میکند، چراکه هر شهروند لبنانی میتواند هرگاه که بخواهد شبی به آنجا برود و خودش از اوضاع آگاه شود.»
امام افزود: «ما بیم آن داریم که لبنان در آینده، جنوب خود یا سر خود را از دست بدهد. این اتفاق در نزاع میان اعراب و اسرائیل رخ خواهد داد، بهویژه پس از آنکه اعراب توانایی و پویایی و موفقیت و برخورداری خود را از عناصر قدرت در این عصر به اثبات رساندند و با نفت و پول و سیاست، به قدرتی تبدیل شدند که دنیا نمیتواند آن را نادیده بگیرد… اسرائیل نیز با هزارویک وسیله با دنیا در ارتباط است.
بیم آن میرود که دنیایی که از این وضع ناگوار به تنگ آمده است، برای حل این مشکل، جنوب را قربانی کند. چنین اقدامی بعید نیست. وقتی جنگ شدت بگیرد و اوضاع بحرانی شود و برنامهریزان جهانی را آزار دهد و در تنگنا بگذارد، هیچ بعید نیست که در مقام چارهجویی برای مشکل، جنوب لبنان را تقدیم کنند.»
امام در ادامه، این سؤال را مطرح کرد: «چه عاملی در برابر طمعورزیهای اسرائیل و توطئههای بینالمللی میایستد؟ آیا روابط و دوستیهای بینالمللی؟ دیروز برخورد ایالات متحده، این دوست بزرگ به گمان آنها، را با هیئت اعزامی ما به نیویورک مشاهده کردیم. این تجربه نشان داد که هیچ ضمانتی وجود ندارد. چطور میتوان بر دوستیهای بینالمللی که طبیعتاً در حال تغییر و دگرگونی است، تکیه کرد؟ مواضع بینالمللی در قبال انقلاب فلسطین دلیل روشنی بر این ادّعاست.»