موضوع: گفتوگوی تلویزیونی- ایمان به خدا و اهتمام به امور مردم جدا ناپذیرند
مکان و تاریخ: تلویزیون عربستان سعودی- مکه مکرمه.
مناسبت: سفر امام صدر و هیئت همراه به عربستان سعودی به دعوت امیر عبدالله رئیس گارد ملی.
متن
بینندگان گرامی، سلام علیکم و رحمة الله وبرکاته، وقت شما به خیر
امام موسی صدر به دعوت عالیجناب امیر عبدالله بن عبدالعزیز، رئیس گارد ملی، به عربستان سفر کرده است. ایشان در این سفر با شاخصهها و ویژگیهای توسعه و پیشرفتی آشنا شده است که در کشور ما به رهبری بنیانگذار توسعه کشورمان، ملک فیصل، رخ داد. ایشان در این سفر مبارک عمره نیز گزارده است. مایه خوشبختی است که امروز در خدمت ایشان هستیم تا اندکی با ایشان صحبت کنیم. در ابتدا، حضور شما در کشور دومتان عربستان را خوشامد میگویم و از اینکه دعوت این برنامه را پذیرفتید، تشکر میکنم.
شاید نخستین سؤالی که به ذهن میرسد، این باشد که طی دیدار از عربستان سعودی چه احساسی پیدا کردید؟
من نیز باید بابت فراهم شدن این گفتوگو تشکر کنم، زیرا زمینه تماس با برادرانم در این کشور عزیز، محل نزول وحی، را فراهم میکند، همچنانکه فرصتی است برای سپاس فراوان از جناب امیر عبدالله -حفظه الله- که زمینه را برای این سفر فراهم کردند و سپاس از اینکه توانستم با جناب پادشاه دیدار کنم.
اما درمورد احساسم، حقیقت این است که معمولاً از کسی که در کشوری حضور ندارد و سپس به آن سفر میکند، چنین چیزی را میپرسند. میتوانیم بگوییم که ما هرگز از این کشور دور نیستیم. گذشته از آنکه پیدرپی برای ادای حج و عمره و ملاقاتهای دیگر به اینجا میآییم، و هر روز پنج بار با دلهایمان به این کشور عزیز سفر میکنیم.
اما حقیقت این است که پیشرفت سریع در این کشور توجه انسان را به خود جلب میکند. بهطور ویژه دو نکته مهم درباره این کشور شایان توجه است:
اول، سرعت پیشرفت به حدی است که اگر کسی سال گذشته به هرجای این کشور از مکه و عرفات و منا و طائف و جده و ریاض سفر کرده باشد، امسال، چهبسا، آن را نشناسد. سرعت توسعه و پیشرفتهای اجتماعی و صنعتی در این کشور بالاتر از حد متعارف آن در دیگر کشورها و دیگر مناطق است.
دوم، مهمترین نکته این است که ابزار چنین پیشرفتی ابزاری اصیل است. یعنی عربستان سعودی در صدد الگوبرداری از غرب نیست، برخلاف آنچه در کشورهای شرقی خود میبینیم که در معرض تهاجم فرهنگی و فکری قرار گرفتهاند. غرب تلاش میکند که ما را به سوی ابزارها و معیارهای خود بکشاند. متأسفانه، ما در بیشتر کشورهای شرقی و عربی و اسلامی همان ابزاری را به کار میبریم که در