کشته‌شدگانی است که نمی‌دانند برای چه کشته می‌شوند؟ این وضع چه نتایجی در پی دارد؟

من همچون چارپایان آفریده نشده‌ام

مرا ببخشید برادران. من نمی‌توانم کسانی را که پیرامون من هستند، نادیده بگیرم. «به خدا سوگند مانند چارپایان در آغل بسته آفریده نشده‌ام تا همه مقصودم آب و علف باشد.» گناه این منطقه چیست؟ گناه ساکنان آن چیست؟ به ما بگویید. آشکارا بگویید. آنان صبرشان تمام شده است و دیگر به هیچ‌چیز، حتی به میهن، ایمان ندارند و هیچ امیدی برایشان نمانده است. من بر آنچه در پیرامونم می‌گذرد، چشم نخواهم بست و به پیروزی‌های جولان و سینا چشم می‌دوزم، هرچند وجود من و زندگی من همه، با این امور مرتبط است. آیا بگذاریم آنان با خواری زیر پای تقدیر له شوند؟ نخستین بار در تاریخ است که ملتی قربانی تقدیم می‌کند، ولی بهره‌ای نمی‌برد، بلکه برعکس، قربانی می‌دهیم و هم‌پیمان دشمن می‌شویم، زیرا کشور از ما پشتیبانی نمی‌کند و بر زخم‌های ما مرهم نمی‌گذارد و از ما دفاع نمی‌کند.

انسان رنج‌کشیده ما که گرانی و آلودگی آب و قطع آب و احتکارهای کمرشکن را تحمل می‌کند، این انسان با آزادی احتکار روبه‌روست نه با آزادی اقتصاد. این انسان می‌بیند که پروژه‌های او متوقف شده و از توسعه جامانده و به او بی‌اعتنایی می‌شود. از او چه انتظاری می‌رود؟ در این مناسبت که سالگرد افتخار امت به این منطقه پیشرو از سرزمین این امت بزرگ است، ما چه چیزی به این انسان تقدیم کنیم؟

این برای شما آخرین تجربه است

بنابراین، خطاب به شما حاضران که مسئولان بلندپایه نیز در میانتان هستند، تأکید می‌کنم… به سخنی از سر صداقت و بدون تعارف و سازشکاری و مبالغه و گزافه‌گویی گوش کنید. من نه به تشویق نیاز دارم نه به شعار دادن.

به ندای وجدان گوش دهید: ملتْ دیگر به هیچ مسئولی اهمیت نمی‌دهد. آشکارا می‌گویم که اعتماد مردم از دست رفته است. این تجربه آخرین تجربه در تاریخ و نظام لبنان است. مردمْ دیگر از صبر کردن خسته شده‌اند. گرانی و سلطه‌جویی و انحصارطلبی، کمر آنان را شکسته است. مردم زیر این بارهای سنگین خسته شده‌اند. کمر مردم زیر این بارهایی که حاکمان بر آنان تحمیل کرده‌اند، خم شده است.

ملت می‌خواهد محاکمه کند

اکنون در برابر این تجربه آخر، برای ملت مهم نیست که چه کسی مسئول است و چه کسی مسئول نیست. برای او این مهم است که ببیند در یک دوره زمانی مشخص، از گرانی کاسته شده و دولت به دفاع از او همت گماشته و عدالت اجتماعی میان مناطق و هم‌وطنان برقرار شده است. او می‌خواهد توطئه‌گرانی را که به سلطه‌جویی و غارت پرداختند و اجرای طرح لیطانی را بیست سال به تأخیر انداختند و در دایره دخانیات رسوایی به بار آوردند و اموال مردم را خوردند و تلاش بسیاری برای ساکت کردن مردم کردند، رسوا کند و نقاب از چهره آنان بیندازد. ملت می‌خواهد عوامل این عقب‌ماندگی‌ها را محاکمه کند تا هیچ‌یک از آنان نتواند به صحنه بازگردد و شعارهایی نو مطرح کند و به گزافه‌گویی بپردازد.

هرکه را می‌خواهید، برای خودتان برگزینید که این کار ضمانتی برای سرنوشت شما و اعتماد ملت