موضوع: سخنرانی- اسرائیل باید از صفحه عالم محو شود

مناسبت: گرامیداشت نخستین سالگرد جنگ اکتبر میان اعراب و اسرائیل.

گزیده‌ای از متن

این مراسم وقتی برگزار شد که دولت لبنان استعفا کرده بود و آقای صائب سلام که مأمور تشکیل کابینه جدید شده بود، در این مراسم حضور داشت. امام در سخنان خود به تبیین مطالبات محرومان پرداخت و اصول همکاری با دولت جدید را که آقای سلام در حال رایزنی برای تشکیل آن بود، تعیین کرد.

آقای سلام نیز در همین مراسم سخن گفت و بر حقانیت مطالبات محرومان و وظیفه دولت در دفاع از جنوب تأکید کرد.

در این روز باشکوه و سراسر عزت و امید، من در برابر خود دو تصویر متناقض می‌بینم که هر دو با انسان ما در این منطقه پیوند دارد. این انسانْ اساس جهان هستی و هدف آفریدگار کائنات است.

امام صدر در توضیح این سخن گفت: «تصویر نخست از انسان ما این است که او قبل از این روزها احساس می‌کرد کرامتش بر باد رفته است و دستیابی به حقوق در گرو حکم تقدیر است و او هیچ اختیاری ندارد و نمی‌تواند در سرزمین خود تصرف کند و حق ندارد در رسالت انسانی در جهان مشارکت کند. پس از جنگ اکتبر، این انسان احساس کرد که کرامت خود را بازیافته و حقوق خود را پس گرفته و توانسته است دوباره، به دور از فشار استعمارگران و گروه‌های سلطه‌جو در جهان، سرنوشت خود را رقم زند. این انسان که زخم‌هایش التیام یافته و به حقوق خویش دست یافته است، اکنون در برابر ماست و به ارواح شهیدان و به رهبران این مسیر و سربازان قهرمانی که وارد میدان‌های نبرد اکتبر در دو جبهه سینا و جولان شدند، درود می‌فرستد.

این جنگْ آغاز راه بود و ما را به یاد جنگ بزرگ بدر انداخت که قرآن آن را یوم‌الفرقان (روز جدایی حق از باطل) نامیده است، چراکه در پی آن، همه‌چیز دگرگون گشت و صفحات تاریخ از نو نوشته شد. در چنین روزی، به اندک زمانی دیدیم که امت متحد شد و کشورهای عربی موضع شایسته خود را درباره جنگ بازشناختند و صداها و گروه‌ها و اندیشه‌ها به سوی میدان جنگ سرازیر شدند. امتی که از پراکندگی و جدایی و تناقض شکایت داشت و حتی دچار پوچی شده بود، وقتی دید پوچی به اوج رسیده و جنگ نزدیک است، همه گرایش‌ها و گروه‌هایش هم‌سو شدند و وحدتی فراگیر میان ملت‌ها از دورترین نقطه خلیج تا دورترین نقطه اقیانوس پدید آمد.

ما حق داریم خواهان نابودی اسرائیل باشیم

اسطوره دشمن شکسته شد و این احساس که اسرائیل بر ما تحمیل شده است، دگرگون شد تا جایی که ما امروز می‌توانیم برخلاف سخن رهبران سیاسی تصمیم‌گیرِ بین‌المللی و تعهدات جهانی،