گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 4
صفحه: 271

سند شماره 18-08-74

موضوع: سخنرانی‌- مبعث، پیوند زمین و آسمان

مکان و تاریخ: میدان شهرک نمونه صدر، 17/8/1974.

مناسبت: جشن مبعث پیامبر(ص).

منبع: روزنامه النهار، 18/8/1974؛ آرشیو مجلس اعلای شیعیان.

گزیده‌ای از متن‌

شهرک نمونه صدر در کنار ساختمان دانشکده علوم دانشگاه لبنان ساخته شده است. وقتی دولت زمین این منطقه را برای ساختن این دانشکده خریداری کرد، مردمی که خانه‌هایشان در این زمین ساخته شده بود، مجبور به تخلیه خانه‌های خود شدند. این شهرک به کمک مجلس اعلای شیعیان و آقای شارل حلو و یکی از پیمان‌کاران بزرگ ساخته شد تا آنان در آن اسکان یابند.

این سخنرانی در اوضاع و احوالی صورت گرفت که اهالی این شهرک از آب و برق محروم بودند و امام صدر نیز مطالبات محرومان را در لبنان پیگیری می‌کرد.

مفتی جعفری ممتاز، شیخ عبدالأمیر قبلان، اعلام کرد که شهرک نمونه دیگری از محل دارایی‌های مجلس اعلای شیعیان و کمک‌های خاص و تلاش هم‌وطنان برای ساکنان کرم‌رحال ساخته خواهد شد و در شهرک صدر نیز یک مسجد جامع و یک حسینیه ساخته خواهد شد که زمین آن را بانویی مسیحی از مریجه به نام خانم انیسه سعدالله خوری اهدا کرده است.

امام صدر سخنان خود را در میان صدای شلیک هوایی مسلسل‌ها آغاز کرد و درباره معنای این مناسبت گفت: «این مناسبت بیانگر حرکت است. مبعث و آغاز دعوت محمدی، نقطه شروع اسلام است که حرکتی پس از جمود است. این مناسبت، پیوند میان زمین و آسمان، پیوند میان محمد و مسیح، پیوند میان ایمان و علم بود.» ایشان گفت: «وقتی قدس را اشغال کردند، کوشیدند کمر اسلام را بشکنند و واقعیت دین مسیح را نابود کنند. زندگی بدون قدس، مرگ و خواری است. اگر انسان مسلمان یا مسیحی از قدس دست بردارد، از دین خود دست برداشته است.»

وی افزود: «امروز می‌بینیم که نیروهای شر دست به دست هم داده‌اند تا به کسانی که به دنبال حق خود هستند، ضربه بزنند، ولی باید بدانند که ما از مانع‌تراشی‌ها و ضربه‌زدن‌های آنان ترسی نداریم و به شرارت و پستی آنان توجهی نمی‌کنیم. ما در جنبش خود مسئولیت‌پذیریم و دلیل آن نیز ساختن این شهرک است.»

امام ادامه داد: «ما با اینکه حقوقمان را از دولت مطالبه می‌کنیم، اما مسئولیت‌هایمان را فراموش نمی‌کنیم. ما مسجد و بیمارستان و مدرسه و درمانگاه می‌سازیم تا این کشور را آباد و شکوفا سازیم و همین که دولت به ما اجازه کار و تلاش دهد، کافی است. ولی واقعیت این است که ما هر روز با مانع و مشکل برخورد می‌کنیم.

گفتیم ما گفت‌وگو را می‌پذیریم، چون می‌خواهیم