گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 4
صفحه: 264

سند شماره 02-06-74

موضوع: گفت‌وگوی مطبوعاتی- ایمانم به خدا و اهتمامم به ستم‌دیدگان، هر دو یکی هستند

مکان و تاریخ: مجلس اعلای شیعیان در حازمیه.

منبع: روزنامه دیلی استار بیروت، 2/6/1974.

متن‌

به قلم کاثلین فیلیپس

شهرت مردمی و امام دوری‌گزین

چگونه می‌توان جنبشی مردمی را رهبری کرد و در عین حال، به ابزارهای درست و سالم نیز پایبند بود؟

علی‌رغم همه موانع، این ملاقات حتماً باید صورت می‌گرفت، چراکه یک خانم جوان غربی هر روز امکان دیدار با فردی از سلاله پیامبر محمد را نداشت، حتی کتاب‌های اصول تشریفات و آداب و سلوک، حاوی چگونگی رفتار شایسته در محضر پشوایان نیست.

وقتی ملاقات دوساعته با امام موسی صدر پایان یافت، ایستادم و از فرصتی که به من اختصاص داده بود، سپاسگزاری کردم و برای جنبش او آرزوی موفقیت کردم و دستم را برای خداحافظی به سوی او دراز کردم، ولی او مؤدبانه یک گام به عقب رفت و خم شد و دست به سینه زد. متوجه لغزش اجتماعی خود شدم و فریاد زدم «یا مسیح» و این دومین خطای من بود.

یکی از معاونان او شتابان نزد ما، من و امام، آمد و از سوءتفاهم پیش‌آمده عذرخواهی کرد و توضیح داد که بر امام حرام است که با زنان دست بدهد. او آهسته به من گفت: «دست دادن با هر زنی حرام است.» و من با تعجب به دستم که به جوهر آغشته شده بود، نگاه کردم.

روشن است که من معاشرت خوبی داشتم. من اولین زن غربی نیستم که چنین خطایی مرتکب می‌شود. برای نمونه، خانم لیتینا گرینر سازمان‌دهنده راهپیمایی آمریکایی صلح در صور با یکی از همکاران نزدیک امام دست داد و روبوسی کرد و این امر موجب شگفت‌زدگی و اعتراض روستاییان شد. خود آن همکار، این خبر را به من داد و در حالی که می‌خندید، گفت: «من مجرد هستم و مردم پی‌درپی از من می‌پرسیدند: آن زن غربی نامزد تو بود؟»

از نظر مقامات لبنانی، امام موسی صدرْ روحانی سرکش و آشوبگری است که صلاح را در آن می‌دانند که خاموش باقی بماند.

جنبش او برای جنوبی نیرومند، مانند خود جنوب، خاری در چشم مسئولان در بیروت شده است. امام صدر به بلندپروازی و سیاست‌بازی و ایجاد چنددستگی در کشور متهم شده است. آنان ترجیح می‌دهند که امام خود را در محدوده کتاب‌های درسی اسلامی نگه دارد.

نگرانی حکومت بیروت، وقتی بیشتر می‌شود که امام به بقاع می‌رود، چراکه در آنجا حدود سی هزار مسلح طرف‌دار او هستند و به نفع او شعار می‌دهند. اما در مورد جنوب، حتی در میان ویرانی‌ها نیز از او استقبال می‌شود؛ به خلاف نمایندگان جنوب که وقتی اتفاقی رخ می‌دهد، در آنجا جمع می‌شوند تا درباره وعده‌ای که به رأی‌دهندگان داده‌اند، اظهار