گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 4
صفحه: 110

تأکید کرد و در این‌ زمینه اهمیت‌ نقش‌ حسینیه‌ها را بیان کرد‌ و گفت: «من‌ حسینیه‌ای‌ را قبول‌ دارم‌ که‌ از آن‌ قهرمانانی‌ خارج‌ شوند که‌ در جنوب‌ با دشمن‌ اسرائیلی‌ مبارزه‌ کنند.»

13/11/1974
[النهار]

امام‌ صدر در سفری به‌ جنوب،‌ از مجروحان‌ تجاوز دوشنبه گذشته اسرائیل‌ به‌ حاصبیا، که‌ در بیمارستان‌ دولتی‌ مرجعیون بستری بودند، عیادت‌ کرد و به‌ خانواده‌های‌ شهدا تسلیت‌ گفت.

امام در گورستان شهر بلاط سخنرانی‌ کرد و مردم‌ را دعوت کرد که از پذیرفتن دولت‌ سرباز زنند و خواهان سقوط آن شوند، زیرا «ما در خط‌ مقدم‌ جنگ قرار گرفته‌ایم و خطرْ ما را از پس و پیش احاطه کرده‌ و دیگر توجیهی‌ برای‌ بقای دولت‌ وجود ندارد، زیرا بقای آن به معنی بقای منافع و امتیازات و حفظ‌ تسلط‌ و چیرگی‌ بر مردم‌ است.» امام مردم‌ را به حمل سلاح برای‌ حمایت‌ از سرزمین‌ خود دعوت‌ ‌کرد و‌ گفت: «ما خواستار تغییر هستیم، چراکه‌ ما ملتی‌ هستیم فاقد دولت‌ و فاقد حمایت.» امام‌ جنوب‌ را سرزمینی‌ اشغال‌‌شده‌ خواند، زیرا‌ هواپیماهای‌ لبنانی‌ قادر به نقشه‌برداری از سرزمین‌های‌ مجاور رود لیطانی‌ نیستند. علت این مسئله آن است که دشمن‌ آن‌ها را هدف‌ حمله‌ قرار می‌دهد. امام‌ در سخنان‌ خود ضمن اشاره به اینکه‌ فلسطینی‌ها سال‌ها در خواری‌ و ذلت و فقر و آوارگی‌ زندگی کردند، گفت: «موفقیت‌های فلسطینی‌ها تنها زمانی آغاز شد که‌ سلاح‌ به‌ دست‌ گرفتند. اما هیئت حاکمه ما‌ اسلحه‌ را فقط به‌ نوکرانش می‌دهد و چاره‌ای‌ جز این نیست‌ که‌ ما به دنبال منبعی‌ برای‌ تهیه سلاح‌ باشیم.» امام‌ در سخنان‌ خویش‌ توجه مردم را به جانفشانی‌های امام‌ حسین‌(ع) جلب کرد و گفت: «امام‌ حسین خون خود را به‌ سلاح‌ تبدیل‌ کرد، لذا او وجدان‌ جهان‌ است.» امام‌ صدر مردم‌ را برای‌ مواجهه‌ با دشمنان‌ داخلی‌ و خارجی‌ به‌ جانفشانی‌ تشویق‌ کرد و گفت: «ما می‌بینیم‌ که‌ بعضی‌ از کشته‌شدگان‌ در جیب‌ خود شاخه‌ زیتون‌ دارند.»

16/11/1974
[النهار]

الف‌. امام‌ صدر عصر روز جمعه‌ از منازلی‌ که‌ توپخانه‌ اسرائیل‌ در شهر نبطیه ویران‌ کرده‌ بود، بازدید کرد. وی‌ در سخنانی‌ گفت: «از خداوند متعال‌ می‌خواهیم‌ که‌ ما را کمک‌ کند تا خون‌ این‌ جوانان‌ هدر نرود. امیدوارم که‌ خون‌ این‌ جوانان‌ وجدان‌ مسئولان را بیدار کند.‌ وقتی دردها و رنج‌ها فزونی می‌گیرد، همه‌ مردم‌ را تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث می‌شود که همه‌ لبنانی‌ها این‌ مصیبت را احساس کنند. اگر مسئولی‌ نمی‌خواهد مسئولیت‌ خویش‌ را عهده‌دار شود، باید سکوت‌ کند و این‌ مسئولیت‌ را به‌ دیگری‌ واگذار کند. این‌ خون‌ها تخت‌های‌ سلطنت‌ ظالمان‌ و ستمگران‌ را متزلزل‌ می‌کند. خداوند متعال‌ از ما بخشنده‌تر است و اگر‌ جهاد کنیم،‌ به‌ این‌ جهاد برکت‌ می‌دهد. انسان‌ باید از مصیبتی‌ که‌ بدو‌ می‌رسد، بزرگ‌تر باشد. اما من‌ از این‌ می‌ترسم‌ که‌ اگر‌ اسرائیل‌ از مسئولان ما‌ که‌ به‌ خوشگذرانی و شهوترانی مشغول‌‌اند، هیچ عکس‌العملی نبیند، تجربه کانال سوئز‌ در لبنان‌ تکرار شود.»

16/11/1974
[النهار]