امام صدر عازم صور شد تا عید فطر را در میان اهالی منطقه سپری کند. وی در بیانیهای وضعیت جنوب را فاجعهای ملی خواند و از مسئولان خواست تا به آنچه در جنوب میگذرد، بهخصوص تجاوزهای اسرائیل و آثار روانی و مادی ویرانکننده آن، توجه و عنایت بیشتری کنند. امام در خصوص بیتوجهی به این منطقه و سرگرم شدن به درگیریها بر سر منافع و اشخاص و فشارهای سیاسی هشدار داد. وی گفت که این بیتوجهیها خیانت است نه سهلانگاری و اهمال.
امام تأکید کرد: «وضعیت کنونی نیازمند اقدام فوری است، بهخصوص اینکه پیچیدگیهای فرقهای مانع تشکیل نیروی نظامی قوی برای مواجهه با خطر تجاوزهای اسرائیل شده است.» وی بیان کرد که به نظر میرسد در حال حاضر اصل تعادل، که بهگونهای غلط به کار گرفته میشود، پیامدهای منفی و خطرناکی در لبنان دارد.
به مناسبت سالگرد تأسیس انجمن الریف در روستای طاریا، مراسم سخنرانی بزرگی در حسینیه روستا برگزار شد. امام صدر در این مراسم سخنرانی کرد و گفت: «من بسیار خوشحالم که در این دیدار سلاح به دست نگرفتید و حتی یک گلوله هم شلیک نکردید. سلاح باید نشانهای برای قدرت باشد و فقط هنگامی که از شما میخواهیم، از آن استفاده کنید.» وی گفت: «این کار شما معانی بسیاری دارد، از جمله متعهد بودن حاملان سلاح به مسئلهای معین تا نیروها بیش از این به هدر نرود.» امام جنوب را در برابر تجاوزهای پیدرپی اسرائیلیها به خانهای بدون سقف تشبیه کرد و گفت: «من از دورترین نقطه مرزی جنوب آمدهام و در آنجا به خانوادههای کشتهشدگان عینابل و بلیدا و کفرکلا تسلیت گفتم. من در راه آثار بمبارانها را میدیدم و غرش هواپیماهایی را میشنیدم که دیوار صوتی را میشکستند، اما هیچ مانعی در برابر زیادهخواهی این دشمن نمیدیدم.» امام پرسید: «مردم لبنان مردمی خوب و بزرگوار و آگاهاند، اما چگونه طغیانگران میتوانند بدینسان بر آنان مسلط شوند و آنان را به ذلت و خواری بکشانند؟ کرانههای لیطانی از حاصلخیزترین زمینهای جهان است. در زمان گذشته این منطقه آذوقه جهان را تأمین میکرد. سدها و کانالهایی که رومیها ساختهاند، بهترین دلیل است.» امام همزیستی برادرانه میان مسیحیها و مسلمانها را ستود و گفت: «مسیحیها، از جمله کشیش ایلاریون کبوجی و کشیش خضر و پاتریارک حکیم، که از مسئله فلسطین در رم دفاع کرد، واقعاً برداران ما هستند. من این سخنان را در این تجمع شیعی صرف برای مجامله نمیگویم. داستان اختلاف مذهبی پایان یافته است و کسانی که دم از آن میزدند، شکست خوردند. ما دیگر نیازی به وحدت ملی که شما از آن سخن میگویید، نداریم، به سبب اینکه همه ما فرزندان میهنی واحد و یکپارچه هستیم و به مسئلهای واحد ایمان داریم و آن وحدت ملی از نوع دیگری است. ما نمیخواهیم مردم را به حزبها و عشیرههای مختلف و جناحهای چپ و راست تقسیمبندی کنیم. ما این زمزمههای جدید را نمیپذیریم. ملت واحد است و مردم همه در خدمت میهناند.» امام از پارتیبازی در ادارات دولتی انتقاد کرد و خواستار برقراری عدالت و برابری شد. امام
