و آن حقیقت عبارت است از تأثیر اعتقادات بر صلح جهانی، و عجیب اینکه سازمان ملل قبلاً به این امر مهم و اساسی توجهی نداشته است.» امام درباره این پدیده که لازم است به آن ترغیب و تشویق شود، گفت: «این کنفرانس شروع فصل جدیدی برای سازمان ملل است.» وی اشاره کرد که در این کنفرانس سی شخصیت با اعتقادات مختلف که بر هموطنانخود تأثیر بسزایی دارند، شرکت داشتند. امام بینالمللی کردن قدس را بعید دانست و گفت: «این امر یعنی اینکه ابرقدرتها بر قلب عالم عربی مسلط شوند،که خطر آن، به تصور من، از خطر وجود اسرائیل در منطقه کمتر نیست. بنابراین، این نظریه نه صحیح و نه مطرح بوده است. مسئله بازگشت قدس به اعراب مسئلهای است که بهتنهایی با مشکل فلسطین و منطقه برابری میکند و این نظریه تازه در قلوب جهانیان وارد شده و آنان پذیرفتهاند که قدس باید در خدمت جهان باشد.» وی درباره تصور خویش از صلح گفت: «باید اهداف انسان تحقق یابد، چون نیاز به کرامت و آزادی و عطوفت و مهربانی دارد. صلحی که از اعتقاد و ایمان سرچشمه گیرد، ارجمند است. اما اگر این صلح برای این باشد که جنبشهای آزادیبخش را و تلاش ملتها را برای نجات متوقف کند، مظلومان را از حقوق خود محروم خواهد کرد، و دیگر این صلح اثر نخواهد داشت، چون هدف از آن این است که نیروهای انسانی افراد و جوامع از آنها گرفته شود.»
نماینده مجلس، آقای آگوست باخوس، به دیدار رئیسجمهور، سلیمان فرنجیه، رفت و پس از این دیدار تصریح کرد که رئیسجمهور از پیشنهاد گفتوگو با امام صدر درباره مطالبات شیعیان استقبال کرده است. وی گفت: «رئیسجمهور تأکید کرد که شخصاً خواستار آن است که پروژههای توسعه در مناطقی اجرا شود که اکثریت اهالی آنها شیعه هستند.» باخوس گفت: «به رئیسجمهور فرنجیه گفتهام که امام در مطالبات خود خواستار مسائلی محال نیست که از محدوده امکانات دولت خارج باشد، چون وی قبل از همه واقعیت مالی کشور را درک میکند و با توجه به همین واقعیتها، خواستههای خویش را پیگیری میکند.»
امام صدر با رئیسجمهور سابق، شارل حلو، در پاریس دیدار و به مدت پانزده دقیقه به صورت خصوصی با وی گفتوگو کرد. شنیده شده است که آنان در خلال گفتوگو درباره امکان مصالحه ملی بین امام صدر و بعضی از مسئولان سخن گفتهاند. امام هرگونه اختلاف شخصی را بین خود و دیگران تکذیب کرد و گفت: «با کسی که خواستههای مردم رنجکشیده و تحتفشار را تحقق بخشد، همراه هستیم، حتی اگر او با ما همراه نباشد.» گفته میشود که آقای حلو وعده داده است که در بیروت به بازدید امام برود و با فرنجیه هم دیدار و درباره این موضوع با وی گفتوگو کند. از سوی دیگر، امام صدر و کمال جنبلاط، در خلال جلسهای در کنفرانس یونسکو، درباره مشکلات مختلفی که کمر دولت را خم کرده است، گفتوگو کردند و به این مسئله پرداختند که چگونه ذهنیت مسئولان در لبنان مردم را به دو گروه «موافق» و «مخالف»، نه بر اساس مواضع ملی آنان بلکه بر اساس مواضع شخصی، تقسیم میکند.