دارد تا با هریک از مسئولان، برای گفتوگو درباره مطالبات اساسی دیدار کند. امام تأکید کرده است که بین او و کامل اسعد، هیچگونه اختلاف شخصی وجود ندارد. منابع نزدیک به امام، در پی تلاشهایی که برای مصالحه بین امام و کامل اسعد صورت میپذیرد، گفتهاند که ناراحتی امام از این است که مطالبات شیعیان بهگونهای مطرح شده که گویا طرح آنان نتیجه اختلافات وی و آقای اسعد است. کامل اسعد نیز تلاش کرده است تا چنین وانمود کند که اختلافی بین وی و امام صدر نیست، بلکه اختلاف اصلی بین امام با عدهای از علمای شیعه است و اگر مصالحهای صورت پذیرد، این مصالحه باید بین امام و این دسته از علما باشد.
ب. امام موسی صدر در گفتوگویی خبری با روزنامه السیاسیه تأکید کرد که وجود لبنان چالشی است برای اسرائیل که نظامی مبتنی بر نژادپرستی دینی دارد. وی گفت: «جنوب نیازمند طرحهای توسعهای است که مسئولیت آن بر عهده دولت است. همچنین، جنوب نیازمند طرحهای فرهنگی و اجتماعی است که فرقههای مختلف باید برای اجرای آنان اقدام کنند.» وی در پایان سخن خویش، به اهمیت منطقه عرقوب برای اسرائیل از لحاظ سوقالجیشی و برخورداری از منابع آب اشاره کرد.
رئیسجمهور سوریه، حافظ اسد، ظهر دیروز پذیرای امام موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان، بود. این جلسه حدود سه ساعت طول کشید.
امام صدر هنگام بازگشت به بیروت تصریح کرد که این سفر خوب و موفق بود و گفتوگو با رئیسجمهور سوریه صریح و دوستانه بود.
الف. امام صدر در سالن سخنرانی دانشکده پزشکی دانشگاه سنت ژوزف سخنرانی کرد. وی در این سخنرانی مخالفت خویش را با حکومت نظامی در جنوب اعلام کرد و گفت: «این کار اهداف دفاعی ندارد، بلکه هدف از آن، آزار و اذیت هموطنان جنوبی است.» وی گفت: «من جزئی از وجدان این وطن میمانم و در مقابل مسئولان فریاد میکشم و آنان را به چالش خواهم کشید و تا زمانی که حتی یک مظلوم باقی نمانده باشد، آسایش آنان را برهم خواهم زد.» وی درباره نیروهای بینالمللی در جنوب سخن گفت و تأکید کرد که آنها از جنوب دفاع نمیکنند، بلکه فقط نظارت میکنند. وی در ادامه گفت: «هیچچیزی جای دفاع از وطن را نمیگیرد.» از امام صدر سؤال شد: «حال که احزاب ترقیخواه معتقدند که جنوب در منگنه فشار اسرائیل از یک سو، و فئودالیسم سیاسی از سوی دیگر، قرار گرفته است، آیا با آنان توافق یا همکاری خواهیدکرد؟» امام در جواب گفت: «چه کسی گفته من با این احزاب همکاری یا توافق نمیکنم؟ اگر هدف اصلاح اوضاع و احقاق حق محرومان باشد، چه مانعی دارد.»
ب. جلسهای در غیاب امام صدر در محل مجلس