کنار محرومان باشیم. ما حتی تسلط قوهای را بر قوه دیگر نمیپذیریم. باید حق ملت و گروهها و فرقههای مختلف به آنها برسد.»
امام صدر به مناسبت عاشورای حسینی و با دعوت اهالی شهر غازیه، در حسینیه شهر سخنرانی کرد. وی در این سخنرانی انتقاد شدید خود را از مسئولان به سبب بیتوجهی به جنوب ادامه داد و از هموطنان خواست که متحد باشند تا به حقوق خویش دست یابند. امام درباره مفاهیم عاشورا و سیره و اخلاق و فضایل امام حسین(ع) سخن گفت و سپس، به اوضاع داخلی پرداخت و گفت: «امام حسین(ع) ثابت کرد که هرگاه حق و باطل در تعارض قرار گیرند، حق پیروز است، هر قدر باطل قدرتمند باشد و مجهز به سلاح و مال و قدرت و تبلیغات باشد. البته، حقی پیروز است که خالص باشد، نه متزلزل؛ حق مقاوم و پایدار، نه حقی که عقبنشینی کند؛ حق ثابت و استوار. مطالبات مستمر است که معیارها را دگرگون میکند و در صفوف دشمن تأثیر میگذارد. زمانی که انسان نزاعی را از نزدیک مشاهده میکند و ابعاد آن برای وی آشکار میشود، ناگزیر است به نفع حق عقب بنشیند، و لذا معیارها دگرگون خواهد شد و در این صورت، باطل از بین خواهد رفت.» امام درباره عدالت در جامعه و فرقهگرایی سخن گفت و یادآور شد که مشاغل و مناصب باید عادلانه و منصفانه میان فرقهها توزیع شود. سپس پرسید: «آیا در لبنان عدالت وجود دارد؟» وی در ادامه افزود: «امام حسین به حاکم وقت خود گفت: تو اشتباه میکنی، باید انصاف داشته باشی و از تکبر و تمامیتخواهی بپرهیزی و از فسق و فجور دوری کنی. اینها را به حاکم گفت و او امام را به شهادت رساند. امام حسین(ع) در این مکتب به ما میآموزد که نماز و روزه بهتنهایی کافی نیست، باید حق تو ادا شود. منظور ما سیاسی کردن دین نیست، بلکه هدف دینمدار کردن سیاست است. خواسته ما این است که سیاست دینمدار و با انصاف باشد، سیاست باید اصلاح کند و عادل باشد. حکومت با فقر باقی میماند اما با ظلم نابودشدنی است. مسئولان ما حقوق محرومان را نادیده میگیرند و فقر و محرومیت، مناطق عقبمانده را فراگرفته است. این مسئولان با این رفتار، امنیت و کیان سرزمین ما را به خطر میاندازند. ما آماده حمل سلاح و دفاع از مرزهای خویش هستیم. ای مسئولان، به خود و فرزندانتان رحم کنید. ما ضامن امنیت و استقرار کشور هستیم. وقتی میگوییم که حق جنوب و عکار و بقاع را و حق شیعه را ادا کنید، حق کارگران و کشاورزان را ادا کنید، وقتی اینگونه سخن میگوییم، یعنی ما از این سرزمین پاسداری کردهایم. این شعار از حنجرهای پاک بیرون آمده است. من نه میخواهم شهردار باشم و نه رئیس و نه نماینده مجلس، حتی ریاست مجلس اعلا را نیز نمیخواهم. همین افتخار برای من بس که بر منبر امام حسین(ع) بایستم و سخن بگویم و هزاران نفر از مردم سخنان مرا بشنوند. قلب من برای لبنان و هموطنان لبنانی آتش گرفته است؛ هموطنانی که در همسایگی شرورترین دشمن جهان قرار گرفتهاند. این دشمن با ما همانطور رفتار خواهد کرد که با مردم فلسطین رفتار کرد. ما از پیامدهای این رفتار و تمامیتخواهی و احتکار و نادیده گرفتن حقوق و بیتوجهی ناراحتیم. میگوییم حقمان را بدهید.» وی در ادامه گفت: «حکومت مسئولان بر مردم فقیر دوامی نخواهد داشت.»