حتی صدای شلیک یک گلوله‌ نشنیدم. اما واقعیت امروز ایجاب می‌کند که از خودمان دفاع کنیم. اگر ما خودمان کار نکنیم، از دیگران چه انتظاری می‌توان داشت؟ ما از حاکمان می‌خواهیم که حکمرانان واقعی باشند و از حقوق مردم دفاع کنند. ما همه‌‌چیز به حاکمان تقدیم می‌کنیم، آنان چه چیز به ما داده‌اند؟ اصحاب رسانه‌هایی که از حکومت انتقاد می‌کنند و درباره جنوب سخن می‌گویند و به وضعیت جنوب توجه نشان می‌دهند، زندانی می‌شوند.» وی در خاتمه به شرکت‌کنندگان در مراسم عید غدیر تبریک گفت و از آنان درخواست کرد تا جانفشانی بیشتری کنند. سپس‌، وی از صور به بریتال رفت و در مراسم دیگری شرکت کرد.

الف. گروهی از نمایندگان شیعه استعفای خود را در اختیار امام صدر گذاشتند تا در زمان مناسب برای اعلام رسمی آن باتوجه به قوانین و ضوابط اقدام کند. یکی از این نمایندگان آقای حسین الحسینی، نماینده بعلبک‌، استعفای خود را به صورت کتبی به امام صدر تقدیم کرد. در این استعفانامه آمده است: «حقوق قانونی شیعیان آشکار و واضح است و از مسائل دیگری که مورد توجه سیاستمداران است، اولویت دارد. با همه این‌ها، نشانه‌ای از احتمالِ تحققِ هیچ‌یک از این خواسته‌ها وجود ندارد. لذا من استعفانامه‌ام را نوشتم و تعیین زمان مناسب برای اجرای آن را به امام صدر محول کردم.» امام صدر این استعفای کتبی را نزد خود نگه داشت و درخواست کرد که راز آن فاش نشود، چراکه موضوع استعفای نمایندگان شیعه از پارلمان، بخشی از سلسله اقدامات جناح معارض دولت است که در مجلس اعلای شیعیان گردهم آمده بودند و جمعی از وزرا و نمایندگان شیعه در آن حضور داشتند.

از صحبت‌هایی که از جلسه فاش شد، معلوم شد که بحث و گفت‌وگو درباره استعفای وزیران شیعه از دولت به سبب تحقق نیافتن خواسته‌های آنان، سبب شده که صبری حماده، رئیس پارلمان، عصبانی شود و بگوید: «باید با صراحت صحبت کنیم. استعفای وزیران شیعه از دولت هدف ما نیست. اگر بخواهیم منطقی باشیم، باید همه ما هرچه زودتر، چه رئیس و چه نماینده پارلمان، با هم استعفا کنیم.» در این هنگام حسین الحسینی برخاسته و گفته که سخن آقای حماده را تأیید می‌کند و به این منظور، استعفای کتبی خود را به امام صدر تقدیم می‌کند. بقیه نمایندگان نیز با پیشنهاد استعفا موافقت کرده‌اند. اما نظر امام صدر این بوده که استعفای نمایندگان باید بعد از تعیین یک مدت مشخص برای اجرایی شدن خواسته‌ها باشد تا پس از انقضای این مدت سلسله اقداماتی، از جمله استعفای وزیران و سپس، نمایندگان و در نهایت‌، اعتصاب عمومی برای تحت فشار قرار دادن دولت‌، صورت گیرد. از امام صدر درباره زمان برگزاری جلسه مجمع عمومی مجلس اعلای شیعیان برای بررسی اوضاع کنونی سؤال کردند. وی در جواب گفت: «قبل از مشخص کردن زمان جلسه، باید اسامی اعضایی را که حق شرکت در جلسه دارند، مشخص کنیم و اشتباهات‌ را اصلاح و در نهایت‌، اسامی اعضا را اعلان کنیم و سپس‌، زمان برگزاری جلسه را تعیین کنیم و تمامی این اقدامات‌، طبق آنچه در جلسه اخیر گفته شد، باید در فاصله زمانی دو ماه صورت گیرد تا میزان آمادگی دولت را برای تحقق خواسته‌ها و پایبندی به