است. خودمان را شیعه می دانستیم ، البته نه به سبب آنکه خود را عضو گروهی خاص می پنداشتیم و گمان نمی کنم که تا به حال با مسلمانی مصری برخورد کرده باشم که بر این باور باشد که معاویه برتر از علی (ع) است؛ بلکه این فقه اسلام است که اصل جواز ولایت مفضول را حداقل برای توجیه عبور از اهل بیت تأ یید می کند، با این حال بعضی از گروه های شیعه طوری رفتار می کنند و نگرش دیگران به آنان به گونه ای است که گویی مجموعه ای جدا از جماعت مسلمانان اند، به طوری که بعضی ها سعی می کنند ما را تحت عنوان « محمدی ها » جمع کنند.
اینها رسوبهای دوران گذشته است. شیعیان هرگز به ولایت حاکمان گردن نمینهادند، بهگونهای که این امر آنان را به اقلیتی معارض تبدیل کرد. بنابراین، حاکمان از جنبههای مادی و معنوی با شیعیان به جنگ پرداختند و رسوبهای آن حوادث در اذهان مردم باقی ماند. اما در لبنان، ما با تمام توانمان سعی داریم که روابط برادرانه را با اهلسنت تقویت کنیم و آرزومندیم که موضع ما در لبنان طلیع? روابط حسنه بین مسلمانان در جهان باشد. با توجه به این نکات، نامیدن مسلمانان به اسم «محمدیها» مردود و غلط است. اسلام شخص محمد(ص) را تثبیت نمیکند. از طرفی اسلام دینِ محمد(ص) نیست، بلکه دینِ خداوند است. و کسی که «محمدی» نامیده شدن را میپذیرد، چگونه مسلمان نامیده شدن را رد میکند.
ما ترجیح میدهیم که مسئل? مشارکت به شکل دقیق بررسی و به دور از ستیزهجوییها مطرح شود، زیرا میدانیم که این ستیز به صلاح لبنان نیست و در صورتی که بهطور برنامهریزی شده و بدون ستیزه و تنش مطرح شود، تکلیف دینی و ملی ما اقتضا میکند که از آن حمایت کنیم، چنانکه هر قضی? حقی این حمایت را ایجاب میکند.
حقیقت این است که نظام دموکراتیک لبنان به هم? گروهها امکان میدهد که به حقوق کامل خود برسند. شاید مهمترین مسئلهای که خواستاران مشارکت از آن شکایت دارند، معین نبودن مدت صدارت نخستوزیر است، آنگونه که درمورد تعیین مدت ریاست رئیسجمهور مشخص شده، بهطوری که نخستوزیر مجبور به همراهی و مدارا میشود. شاید راهحل آن تشکیل گروهی باشد که بررسی نامزدهای نخستوزیری را در چارچوب مصلحت عمومی به عهده بگیرد تا نخستوزیر تضعیف نشود.
من این را پیشنهاد نمیکنم. پیشنهاد من تشکیل جبههای است که مانع درگیری شود تا بعضی رودرروی یکدیگر نایستند. من اساساً از طرفداران لغو نظام فرقهای و فرقهگراییام و مدتی است که طرحی انتقالی ارائه کردهام که در آن تشکیل مجلسی برای فرقهها در کنار پارلمان پیشنهاد شده است. در این مجلسِ جدید هم? فرقهها و قشرها شرکت خواهند کرد و منحصر به گروههای مذهبی و پیروان ادیان نخواهد بود؛ بلکه حتی گروههایی که تا کنون مشارکت نداشتهاند نیز شرکت خواهند