گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 3
صفحه: 358

شناخته‌ می‌شود. مراجع‌ اعلی‌ تا کنون‌ در دو مرکز علمی‌ بزرگ‌ جهان اسلام‌ یعنی‌ نجف‌ در عراق‌ و قم‌ در ایران‌ پرورش‌ یافته‌اند و، البته،‌ حوزه‌های دینیِ‌ دیگر در کشورهای‌ مختلف‌ وجود دارند که‌ علمای‌ بزرگ‌ در سطح‌ مرجعیت‌ در آنجا حضور دارند. در لبنان‌ با یک‌ مدرس?‌ دینی‌ به‌ نام‌ مرکز آموزش علوم اسلامی‌ (معهد الدراسات الإسلامیة) واقع‌ در شهر صور شروع‌ کردیم. این‌ مدرسه‌ در سطح‌ دبیرستان‌ است‌ و در سال‌ آینده‌ سطح‌ اوّل دانشگاه‌ نیز به‌ آن‌ افزوده‌ می‌شود و ان‌شاءالله حوز? علوم‌ اسلامی‌ خواهد شد. در بیروت‌ نیز مدارس‌ این‌چنینی‌ وجود دارد.

مسلمانان به مدرس? دینی احتیاج دارند یا به مدرس? صنعت؟

به‌ هر دو نیاز دارند. اما اگر ناگزیر از انتخاب‌ یکی‌ از این‌ دو باشم‌، با وجود اینکه‌ دین‌ ما دین‌ و زندگی‌ را از یکدیگر جدا نمی‌داند، معتقدم‌ که‌ ما نیاز بیشتری‌ به‌ تحصیل‌ دین‌ داریم. دین‌ همان‌ چیزی‌ است‌ که‌ انسان‌ را به‌ شکوفاییِ‌ توانایی‌ها و طلب‌ شناخت‌ ترغیب‌ می‌کند. شاید نشنیده‌ باشید که‌ ما مبنایی شرعی‌ داریم‌ که‌ می‌گوید: هرچه‌ عقل‌ بدان‌ حکم‌ کند، شرع‌ نیز به‌ آن‌ حکم‌ می‌کند. پس‌ در دین‌ ما تناقض‌ بین‌ دین‌ و عقل‌ و علم‌ نیست. در شهر صور در کنار مرکز آموزش علوم اسلامی، که ‌36 دانشجو دارد، هنرستانی وجود دارد. درست‌ همان‌طور که‌ شما دوست‌ دارید. این‌ هنرستان ‌320 دانش‌آموز دارد، 60 هنرجوی‌ دختر نیز در هنرستان دیگری مشغول‌ به‌ تحصیل‌‌اند.

آیا موافقید که دختران هرگونه علمی را بیاموزند؟

مسلماً‌ آموختن علم‌ بر هر مرد و زن‌ مسلمان‌ واجب‌ است‌ و هیچ‌ فرق‌ و امتیازی‌ بین‌ آنان نیست، مگر در توانایی‌های‌ فردی. وقتی‌ که‌ امکان‌ اشتغال‌ زن به‌ هم?‌ کارها باشد، دیگر اجباری‌ برای‌ مشغول ‌شدن‌ به‌ یک‌ سلسله‌ کارهای‌ معین، آن‌ هم‌ فقط‌ برای‌ اثبات‌ وجودِ‌ برابری، نخواهد بود. ما شبه?‌ نابرابری بین‌ زن‌ و مرد را وارد نمی‌دانیم. پس‌ اصرار بر انکار این‌ مطلب‌ که‌ هریک‌ از زن‌ و مرد کارهای‌ خاصی‌ را بهتر از دیگری‌ انجام‌ می‌دهد، امری‌ بی‌معناست. همچنین،‌ در صورتی‌ که‌ مسئولیت‌های‌ خانوادگی‌ زن‌ و توانمندی شوهر ایجاب‌ کند که‌ او در خانه‌ بماند، اصرار بر شاغل ‌بودن‌ زن‌ معنایی‌ ندارد.

ماجرای تلاش برای پیوستن علویان به شیعیان چیست؟ از حوادث شهر طرابلس چه خبر؟

هیچ‌ علوی‌ای‌ نیست‌ که‌ خود را شیعه‌ یعنی‌ مسلمانِ‌ تابع‌ مکتب‌ فکری امام‌ علی‌(ع)‌ نداند. اما چیزی‌ که‌ به‌ آن‌ اشاره‌ کردید فقط‌ اختلاف‌‌نظری در نوع‌ مدیریت‌ بود، نه‌ اختلافی مبنایی. ما هم‌اکنون‌ در طرابلس‌ شاهد انسجام‌ کامل‌ بین‌ همه‌ایم‌ و سعی‌ می‌کنیم‌ در مسائل‌ مربوط‌ به‌ آن‌ها دخالت‌ نکنیم‌، مگر اینکه‌ از ما خواسته‌ شود. بی‌شک‌، این‌ محافظه‌کاری‌ موقت‌ است‌ و در آینده‌ شاهد انسجام‌ و همکاری‌ بیشتر خواهیم‌ بود.

آیا این حکم شامل هم? علویان می شود… با وجود مسائلی که دربار? افکار برخی از گروه های منتسب به آن ها شنیده می شود؟

در منطق?‌ علویان‌ در سوریه‌ و ترکیه، مثل‌ دیگر منطقه‌ها، اقلیت‌هایی‌ با افکار و عقاید عجیب‌ وجود دارند. اما امکان‌ ندارد جزو علویان‌ باشند.