امام صدر در سفر به دمشق با حافظ اسد، رئیسجمهور سوریه، دیدار کرد. منابع مطلع گفته اند احتمالاً این گفتوگوها دربار? اوضاع کنونی لبنان بوده است. امام صدر پس از بازگشت به بیروت، به دیدار رئیسجمهور، سلیمان فرنجیه، رفت و پس از این دیدار گفت: «صحبت های ما در این جلسه فراتر از بحران کنونی بود و دربار? وضعیت روابط سوریه – لبنان و تنظیم آن به گونه ای که استوار باشد و با هر حادثه ای متشنج نشود نیز گفتوگو کردیم.» وی افزود: «روابط میان این دو کشور فراتر از روابط یک دولت با دولت دیگر است و به حد سفارت محدود نمی شود. این بدان معناست که روابط میان دو کشور باید شفاف و عینی و مبتنی بر پایه هایی استوار باشد، زیرا هر دو کشور سرنوشت مشترکی دارند.»
ایشان دربار? جلسه ای که با حافظ اسد داشت، گفت: «رئیسجمهور سوریه نیز این تفکر را قبول دارد و آن را تأیید می کند. من در دمشق این واقعیت را توضیح دادم که بحران کنونی، زیان های فراوانی به مردم، کشاورزان، کارگران و کارمندان رسانده است و ملت لبنان انتظار دارد این بحران بهزودی حل و مرزها بازگشایی شود. آقای اسد نیز گفت که دستوراتی برای سرعت بخشیدن به بررسی امور و روشن کردن مسائل صادر کرده است و در پرتو برگزاری پی درپی جلسات رسمی در سطح های مختلف میان نمایندگان دو کشور، هماهنگی های لازم در این زمینه انجام خواهد شد. وی تأکید کرد اگر طرف لبنانی نخستین گام را بردارد، طرف سوری چندین گام برخواهد داشت. من جزئیات سخنانی را که مطرح شد به اطلاع رئیسجمهور فرنجیه رساندم و در حال حاضر مطمئنم که روابط در نزدیک ترین زمان ممکن به حال عادی بازخواهد گشت.»
با استعفای دولت، رئیسجمهور، تقیالدین الصلح را مأمور تشکیل کابینه کرد. امام صدر پیش از آغاز رایزنی نمایندگان برای تشکیل دولت جدید و با توجه به ادام? بی توجهی های حکومت به خواسته های وی در زمین? احقاق حقوق شیعیان و رسیدگی به مناطق محروم، خواستار تشکیل جلس? فوق العاد? مجلس اعلای شیعیان در تاریخ 22/6/1973 شد تا موضع گیری سیاسی نمایندگان شیعه در مجلس برای تحقق این خواسته ها هماهنگ و یک صدا شود. امام صدر با اشاره به اوضاع شیعیان و محرومیت هایی که در سطوح مختلف از آن رنج می برند، گفت: «باید تحرکی جدی برای مطالب? حقوق ازدسترفته در وضعیت کنونی آغاز شود و تا زمانی که کشور در آستان? تشکیل دولت جدید است، نمایندگان شیعه و بهویژه نمایندگان جنوب باید تصدی وزارتخانه های اصلی و بهویژه وزارتخان? دارایی را مطالبه کنند، که مرکز ثقل اصلی در نظام کنونی است.»
سیزده نفر از نوزده نمایند? شیعه دعوت امام را پذیرفتند و پیمان زیر را امضا کردند:
ما نمایندگان شیعیان که در مقر مجلس اعلای شیعیان گرد هم آمده ایم، متعهد می شویم که خود را وقف تلاش برای رساندن شیعیان به حقوق کامل خود در هم? مراکز خدماتی دولتی ومحرومیت زدایی از مناطق شیعه نشین کنیم.
وزرای شیعه نیز که در دولت حضور دارند متعهد می شوند که خواسته های ما را در مهلتی حداکثر چهار ماهه و پس از رأی اعتماد به دولت عملی کنند و خود را موظف می دانند که در صورت برآوردهنشدن