موضوع: گفتوگوی مطبوعاتی ـ جنوب گرفتار بیتوجهی است و اسرائیل از زمان تأسیس به خاک لبنان طمع داشته است.
مکان: بیروت
مناسبت: سردبیر مجله الجمهور، آقای فرید ابوشهلا، سرمقالهای درباره امام صدر چاپ کرد و گفتوگوی آقای محمد رسلان، دبیر تحریریه با امام موسی صدر نیز در همین شماره مجله منتشر شد.
منبع: مجله الجمهور، 4/6/1970
متن
مسئولیت زعامت
خطاست اگر کسی بپندارد که حوادث جنوب ناگهانی اتفاق افتاده است. هر آدم بصیر و برخوردار از اندک آگاهی سیاسی و اجتماعی میداند که جنوب با گامهایی بلند به سوی سرنوشتی حرکت میکند که اکنون در آستانه آن قرار گرفته است، زیرا جنوب از آغاز استقلال لبنان تا کنون و حتی پیش از استقلال، هیچگاه عضو سالمی از پیکره لبنان نبوده، هرچند عضو اساسی آن بوده است. هیچگاه عضو سالمی نبوده است، زیرا همواره از امراض متعدد که همگان میدانند، شکایت داشته و هیچکس تاکنون تلاشی برای درمان ریشهای و کارآمد آن نکرده است.
مسئولیت این تقصیر به همان اندازه که بر دوش دولت لبنان قرار دارد، بر دوش زعما و نمایندگان و وکلای جنوب نیز سنگینی میکند که بخشی مهم از دولت لبناناند.
اگر از سرنوشت اجتماعی و اقتصادی جنوب در طول ربع قرن پس از استقلال آن صرفنظر کنیم، باید دستکم از سرنوشت سیاسی آن، بهویژه، پس از ژوئن 1967 یعنی از زمان بروز خطر اسرائیل بپرسیم. از این تاریخ به این سو، اسرائیل همواره منتظر فرصت مناسب و به دست آوردن بهانه برای تصرف این منطقه عزیز از لبنان بوده است. وقایع گوناگون ثابت کرده است که حمایت بینالمللی از لبنان باوری خطا و خیالی خام است. بنابراین، ضرورت داشت که به سرنوشت جنوب نگاهی دقیق شود و مراقبت کافی برای حمایت و حراست از جنوب و ارتقای آن در همه ابعاد صورت پذیرد تا مردم جنوب وابستگی بیشتری به سرزمین خود پیدا کنند و بیشتر به روستاها و خانه خود دل ببندند.
اما هیچیک از این آرزوها برآورده نشد و حتی دولت لبنان از پیش تدابیر لازم را در مواجهه با کوچ اجباری اهالی جنوب اتخاذ نکرد.
ربع قرن بیتوجهی و مسئولیتناشناسی و سه سال خطر اسرائیل و تجاوزات فزاینده آن، که به بهانه پاسخ به عملیات چریکی فلسطینیها از خاک لبنان صورت میگیرد، باید به نتایجی میانجامید که مشاهده میکنیم.
در دل این آشوب و خلأ مستمر، رهبری جدیدی ظهور یافت که همان رهبری حضرت امام سید موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان لبنان، است. این مرد با اینکه رهبری دینی است، ناگهان بار مسئولیت سیاسی و اجتماعی بزرگی را احساسکرد که فرزندان جنوب و رهبران و نمایندگانشان با همه تعدد فرقهها و گرایشهایشان بر دوش او نهادند. بار