مصیبت او هستند، یاری نخواهد، آن هم درهحالیهکه دشمن حلیهگر نیروهایش را از هر سو فراهم آورده است.
در دل این تاریکی که امت ما را فراگرفته است، ندا میدهیم تا ندایمان پرتویی بر این مسیر بیفکند، تا چشمها پیش از آنکه دیر شود به این پرتو التفات یابند.
کلمات این نامه آمیخته با خون پاکی است که از تعدی و ظلمی که بر روستاهای جنوب عزیز میرود، جاری شده و با مُشک پاک ارواح شهدا عطرآگین شده و با حرارت آه دل آوارگان و مهاجران ملتهب شده است. اینها کلامی نیست که گفته میشود، بلکه هشداری است که عمل به آن ملت ما را از تباهی نجات میدهد.
در این بحران سختی که وطن و هموطنان ما از آن رنج میبرند، از حکومت لبنان میخواهیم که با همدلی فعالانه و سرعت فوری پیشنهادهای زیر را اجرا کند:
1. خسارتهای مردم جنوب ناشی از تجاوزات ناجوانمردانه صهیونیستها را بهطور کامل جبران کند.
2. تمام توان خود را برای حمایت از منافع و مؤسسات و داراییهای مردم جنوب به کار گیرد.
3. برای آوارگان سرپناهی مناسب فراهم آورد که آنان را گرد هم آورد و از آوارگیشان جلوگیری کند.
4. برای آموزش نظامی افراد توانا اقدام و بدون درنگ آنان را به سلاحهایی مسلح کند که امکان ماندن در وطن و دفاع از خود و سرزمین را برایشان فراهم میکند.
5. نیاز منطقه جنوب را به پناهگاههای محکم که زنان و کودکان و پیران را از بمباران دشمن در امان دارد، برطرف کند.
6. در برابر مطبوعات و رسانهها بنا به رسالتی که برای تقویت روحیه ملت دارند، بدون پوشاندن حقایق از چشمان ملت، موضعی سرنوشتساز اتخاذ کنند.
7. دولت باید فوراً سیاست مالی قانونیای وضع کند که از طریق آن هزینههای سامان دادن به وضع موجود را فراهم آورد و راه آن مالیات تصاعدی بر افراد پر درآمد است، زیرا ثروتمندان لبنان با امکانات مادی فراوانی که در اختیار دارند، میتوانند نیازهای وطن خود را در این معرکه سرنوشتساز برآورند. کشور را نمیتوان با صدور بیانیه و جمعآوری صدقات حفظ کرد، بلکه راه حفظکشور، گرفتن حق کامل آن از صندوق فرزندان ثروتمندش است و کسی که در هنگام رویارویی با دشمن برای وطن خود سخاوت به خرج ندهد، مستحق انتساب به این وطن نیست.
8. دولت در اجرای این خواستهها، برنامهریزی قوی و دوراندیشانه را برای همگرایی عملی با همه نیروهای عرب، که در صدر این نامه به آن فراخواندیم، از نظر دور ندارد.
بیروت ـ 21 ربیعالأول 1390
25 مه 1970
شیخ عقل درزیها
محمد ابوشقرا
مفتی جمهوری اهل سنت
حسن خالد
2. حمایتهای احزاب و انجمنهای صنفی
احزاب و انجمنهای صنفی و کارگری نیز با صدور بیانیههایی، از اعتصاب حمایت کردند و خواستار نجات جنوب شدند. از آن جمله است: بیانیه مشترک حزب ترقیخواه سوسیالیست و حزب بعث