موضوع: سخنرانی ـ فرقهگرایی و جوانان در لبنان
مکان و تاریخ: مدرسه قدیس یوسف عینطوره
مناسبت: دعوت از کمیته فرهنگی در مدرسه
منبع: روزنامههای لبنانی،21/4/1970؛ نوار کاست ـ آرشیو عادل قاسم حاطوم
متن
ابتدا جناب هنری لحود، استاندار جنوب به امام صدر خوشامد گفت و درباره نقش مهم او در تقویت وحدت ملی سخن گفت. سپس عادل حاطوم، دانشآموز مدرسه، به نمایندگی از طرف دانشآموزان مدرسه به امام صدر خوشامد گفت و هدف از انتخاب موضوع سخنرانی را تشریح کرد.
پیش از آنکه از پرسش سخن بگویم، به پاسخ گوش فرادادیم؛ آنهم با دلها و گوشهامان. صِرف دعوتکریمانه مدرسهای که افتخار نام قدیس یوسف را بر خود دارد، از موسی صدر به معنای مخالفت عملی با فرقهگرایی منفی در لبنان است. حاضران جلسه که در رأس آنان یکی از علمای بزرگ مذهبی لبنان قرار دارد و شخصیتهای سیاسی و پارلمانی که بهرغم دشواری اوضاع در این مکان و بهویژه، در این روز خاص حضور یافتهاند و همچنین، حضور گروهی که دستهگلی از شخصیتهای معنوی و مذهبی را تشکیل میدهند، و نیز حضور خواهران ارجمندی که این مجلس را آراستند و برای شنیدن این سخنرانی آمدهاند، پاسخ قاطع دیگری است.
حضور شما دانشآموزان این مدرسه و شخص استاندار ما، استاندار جنوب، در این گردهمایی نیز پاسخ عملی به این پرسش است.
عزیزان، در صحبتهای قبلی پاسخی کافی به این مسئله را شنیدیم؛ فرقهگرایی و جوانان در لبنان. بر من است که این سؤال و مبحث را تشریح کنم و فلسفه آن را بیان کنم تا عقلهای شما را در کنار قلبهای آزرده و مجروحتان قرار دهم؛ قلبهایی که زخمیِ خار فرقهگرایی است و تا همه ما آگاه و قانع شویم و راهی برای درمان پیش بگیریم و موضعی بگیریم که در این وضعیت حساس هسته آیندهای روشن برای کشور باشد.
در آغاز سخن، واژههای عنوان سخنرانیام را که «فرقهگرایی و جوانان» است، تعریف میکنم.
فرقهگرایی چیست؟ ما دو موضوع مجزا و منفصل از هم داریم که فراوان اتفاق میافتد که با یکدیگر خلط میشوند. آن دو عبارتاند از فرقه و فرقهگرایی.
ما در لبنان وضعیتی داریم که خدا برای ما مقرر کرده است و آن فرقههای متعدد است.
اما آنچه خدا بر ما مقرر و تکلیف نکرده و بلکه وانهاده تا ما خود در آن تدبیر کنیم، این است که بر ما نظام فرقهگرایی را در لبنان تحمیل نکرده است.
در لبنان فرقهها حضور دارند، اما آیا به فرقهگرایی نیازی هست؟ لازم میدانم در باب تفاوت میان فرقه و فرقهگرایی سخن بگویم. فرقهها در هر جامعهای میتوانند منبع خیر و غنابخشی باشند. فرقهها میتوانند عامل تنوعی باشند که طبیعت