گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 2
صفحه: 249

از نابغه‌ترین‌ دانشمندان لبنان و صاحب مدارج عالی‌ و کمیاب به‌ویژه‌ در زمینه فرآورده‌های نفت است‌ و پیشنهادهای وسوسه‌برانگیزی از چندین‌ کشور و به‌ویژه، ایالات متحده‌ برای کار داشته است. ولی همه آن‌ها را رد کرده‌ و ترجیح داده است که در لبنان‌ بماند. اما دولت لبنان به فکر بهره‌گیری از توانایی و تخصص وی برنیامده‌ و این وضع سبب شده است که وی تن به آن پیشنهادها بدهد و تصمیم‌ به مهاجرت بگیرد.

21/4/1970

[سند شماره 21-04-70‌]

به دعوت‌ کمیته فرهنگی مدرسه قدیس یوسف در عینطوره، امام‌ موسی‌ صدر درباره «فرقه‌گرایی‌ و جوانان در لبنان» سخن‌ گفت. در این مراسم‌ که رئیس مدرسه، پدر نعوم‌ عطاءالله، و وزیر آموزش و پرورش، موریس الجمیل، و نهاد بویز، نماینده کسروان در پارلمان، و گروه‌ عظیمی از شخصیت‌ها و شهروندان‌ حضور داشتند، استاندار جنوب، هنری لحود، در سخنانی از نقش بزرگ امام‌ در کمک به وحدت ملی یاد کرد. امام‌ صدر نیز در سخنرانی خود از نسل نوخاسته خواست که پیش از محو فرقه‌گرایی از متون، دست به کار محو آن از دل‌ها شوند.

23/4/1970

[سند شماره‌ 23-04-70]

الف: امام‌ صدر با رئیس‌جمهور، شارل‌ حلو، دیدار و با وی درباره اوضاع‌ جنوب‌ و میزان‌ تحقق خواسته‌های مردم‌ لبنان در زمینه مقاوم‌سازی‌ و توسعه گفت‌وگو کرد.

ب: امام‌ صدر در مقدمه‌ای بر کتاب قیمت جنوب تألیف جان نانو آورده است: «آیا وطن‌ هم‌ قیمت‌گذاری می‌شود؟ بله، خرید و فروش می‌شود، آن هم در یک‌ حالت؛ زمانی که شهروندی نداشته باشد؛ زمانی که دست‌های‌ لرزان‌ و ترسان و ضعیف آن را در اختیار بگیرند؛ زمانی‌ که چشمان خواب‌آلوده و کوته‌نگر از آن پاسداری‌ کنند؛ زمانی‌ که نفوس سرگشته از آن حمایت کنند؛ زمانی‌ که از دیدن آینده‌ نزدیک ناتوان باشی؛ زمانی که از حفظ وضع موجود هم‌ ناتوان باشی؛ آنگاه است‌ که باید دنبال قیمت وطن بود.»

24/4/1970

[الحوادث]

امام‌ موسی‌ صدر هیئت اداری کانون اجتماعی کار در جنوب لبنان (الرابطة الإجتماعیه للعمل فی لبنان الجنوبی) را در محل‌ مجلس اعلای شیعیان به حضور پذیرفت. این‌ هیئت متشکل از بانوان: فادیا الصلح، رئیس کانون، و اعضای آن فادیا الخرساء و ریان‌ حجار و وداد دمشقیه و فریال زنتوت و فاطمه‌ خلیفه و بشری‌ خیاط و مها صیداوی‌ و هدی رمضان بود. در این دیدار درباره‌ رونق بخشیدن به وضعیت اجتماعی در جنوب‌ گفت‌وگو شد. امام‌ صدر طرح تأسیس «تعاونی کشاورزی» را به آنان‌ پیشنهاد کرد و از آنان‌ خواست‌ که در این کار از تجربه «کالخوز» در روسیه یا «کیبوتص» در اسرائیل بهره بگیرند، زیرا رویارویی با خطر دشمن‌ جز با رقابت تمدنی با آن امکان‌پذیر نیست.

بانوان‌ شرکت‌کننده پس از این دیدار تصمیم گرفتند تا خط سیر پروژه‌های خود را تغییر دهند‌ و امکانات‌ خود و دوستان و طرفدارانشان را برای به راه‌اندازی نخستین مزرعه تعاونی‌ در لبنان به