موضوع: پیام ـ معنی عید و مفهوم وطن و مقاومت
مکان و تاریخ: 10/12/1969
مناسبت: حلول عید فطر.
منبع: دستنوشته موجود در آرشیو مجلس اعلای شیعیان؛ روزنامه الجریدة ،10/12/1969
این پیام با عنوان «شادمانی مؤمن» در کتاب نای و نی درج شده است.
متن
بسم الله الرحمن الرحیم
بار دیگر ماه مبارک رمضان را، که فراقش بر ما گران میآیـد، وداع گفتیم و قدم در بارگاه عید سعید فطر نهادیم. این وداع و این تشرف بارها و بارها تکرار شده و باز هم در آینده به اذن خداوند تکرار خواهد شد. امیدواریم که ما به هنگام محاسبه به آن درجه از بلوغ رسیده باشیم و از پوستهها و ظواهر این شعایر جاویدان الهی گذشته و دریافته باشیم که روزه و نماز و عید فقط مناسک و سنتهای تحمیلی نیستند که ما برای ارج نهادن به خدا تقدیم او میکنیم یا مالیاتهایی نیستند برای عالم غیب که پیشاپیش میفرستیم؛ بلکه این عبادات نیروهای محرکه و انگیزههای تجدید نیروی حرکت در حیاتی سالم و تصحیح انحراف و خطا در سلوک انسانی است. ما به مرحلهای رسیدهایم که درمییابیم یک ساعت تفکر بهتر از عبادت چندینساله است. تأمل در شعایر و توجه به انگیزهها همان چیزی است که شرع مطهر آن را نیت نام نهاده است و جوهر عبادت و محتوای حقیقی اعمال است.
ای گرامیداران عید، شما از دوره آموزشی ماه رمضان بیرون آمدهاید، در حالی که در عزم و اراده نیرومند و بر تحمل مشکلات و سختیها قوی و در برابر هواها و خواهشها مقاوم گشتهاید. شما از مدرسه الهی رمضان با اندیشهای پاک و مشتاقِ معرفت و با قلبی پاکیزه و حریص به ذکر خدا و با احساس دردهای محرومان و بینوایان فارغ شدهاید.
روزه به شما آموخت که اخلاص در عقیده و محافظت از آن در پنهان و آشکار چگونه است. اکنون در روز عید با آمادگی تمام بهسوی زندگی میروید، تا جامعهای با کرامت و والا و محکم بسازید که بخششها در آن فزونی میگیرد و لیاقتها و استعدادها پرورش مییابد و فساد و ریا در آن میمیرد؛ جامعهای که سستی و هرجومرج را دفع میکند و جدیت و احساس مسئولیت را جذب.
شما برای ساختن کشوری فراخوانده شدهاید که زیبایی و نزاهت در آن آکنده است، وطنی که بر علم و نظم تکیه میکند و بر اساس احساس و درک آلام زحمتکشان و مظلومان و کمربستن برای خدمت به آنان و برداشتن ستم از آنان قائم است.
برادران، ما چند روز پیش در سالروز جنگ بدر ندای خداوند را شنیدیم که میفرمود: وَاذْکُرُواْ إِذْ أَنتُمْ قَلِیلٌ مُّسْتَضْعَفُونَ فِی الأَرْضِ تَخَافُونَ أَن یَتَخَطَّفَکُمُ النَّاسُ[17] این آیه را شنیدیم و وضعیت دردناک خود را و توطئه منحرفان و گمراهان را بر
[17]1ه«و به یاد آورید آن هنگام را که اندک بودید و در شمار زبونشدگان از این سرزمین، بیم آن داشتید که مردم شما را از میان بردارند.» (انفال،26)