گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 2
صفحه: 98

سند شماره 26-05-69

موضوع: گفت‌وگوی مطبوعاتی‌ـ چرا شما شیعیان را بازخواست‌ می‌کنید و از مجالس مذهبی فِرَق دیگر سؤالی نمی‌کنید؟

مکان و تاریخ: بیروت

مناسبت: پس از تأسیس مجلس اعلای شیعیان و انتخاب‌ امام‌ موسی صدر به ریاست این‌ مجلس، برخی صداها و پرسش‌های‌ مغرضانه درباره ضرورت تأسیس مجلس و چگونگی انتخاب امام‌ صدر به ریاست آن طرح‌شد. این گفت‌وگو که با مجله الأسبوع العربی صورت گرفت، برای پاسخ به همین سؤالات است.

منبع: مجله الأسبوع العربی ،26/5/1969

متن

مقدمه: مجلس اعلای شیعیان، چرا تأسیس شد و اهدافش‌ چیست؟ آیا تأسیس آن با مجلس شرعی اهل سنت تعارض دارد، چنان‌که گفته شده هدف آن انشعاب شیعیان از اهل سنت بوده است، یا آن‌گونه که برخی دیگر می‌گویند سازمانْ گفت‌وگو و وحدت‌ را تسهیل می‌کند؟

چرا شماری از آقایان‌ علما انتخابات هیئت شرعی را تحریم کردند؟ آیا اوضاع کنونی تعویق و تأخیر را ایجاب می‌کند یا خود این اوضاع تأسیس مجلس را ضروری می‌کند تا صدای این فرقه نیز در کنار صداهای‌ دیگر برای برون‌شد از بحران و به‌ویژه، بحران جنوب لبنان شنیده شود؟

برای‌ یافتن پاسخ این پرسش‌ها و پرسش‌های‌ دیگر، چاره‌ای جز دیدار با علامه سیدموسی صدر رئیس‌ مجلس اعلای شیعیان نبود:

چرا این مجلس ‌تأسیس شد و چرا در این زمان مشخص، و اهداف آن چیست؟

‌تصور می‌کنم‌ علت تأسیس مجلس اعلای شیعیان، همان علتی است که تأسیس دیگر مجالس فرقه‌های لبنان را ایجاب کرده است که در حقیقت سبب ظهور هر تشکیلات دیگری در جهان است. حقیقت این است که شیعیان، نیروها و امکانات فراوان و عظیمی دارند که لبنان و فرزندان این فرقه فقط از بخش ناچیزی از آن بهره‌مند بوده‌اند و این به سبب نبودِ سازمان‌ و تشکیلات بوده‌ است. همه می‌دانند که اکنون شیعیان فاقد هرگونه تشکیلات دینی یا اجتماعی و یا سیاسی هستند. این وضع به بروز مشکلی منجر شده که بدان اشاره کردم.

شیعیان به‌رغم امکانات گسترده‌ای که در زمینه انسانی و فرهنگی و اقتصادی دارند و نیز به‌رغم تاریخ درخشانی که بنابه اطلاعات من به‌طور نسبی در میان شیعیان کشورهای دیگر و غالب‌ فِرَق دیگر لبنانی‌ بی‌نظیر است، به مشکلات دینی و اجتماعی و فرهنگی بزرگی مبتلا هستند.

برای مثال، میزان بی‌سوادی‌ شیعیان در لبنان در مقایسه با دیگر فرقه‌ها بیشتر است و شاید به حدود دو برابر می‌رسد. عده کودکان آواره شیعه بسیار است و بسیاری از روستاهای شیعه‌نشین مسجد و روحانی و مدرسه ندارند. در زمینه اجتماعی، این فرقه به لحاظ‌ عادات قبیله‌ای‌ و عقب‌ماندگی مناطق مسکونی‌ مشکلات‌ بزرگی دارد.

مشکل‌ هجوم‌ به بیروت و حاشیه‌نشینی شیعیان‌ در مناطق اطراف بیروت نیز مزید بر علت است. این همه، ایجاب می‌کند که این فرقه دوباره‌ سازمان‌دهی شود تا نیروهای فراوان پراکنده‌اش در خدمت