گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 2
صفحه: 95

سند شماره 25-05-69

موضوع: گفت‌وگوی مطبوعاتی ـ وضعیت شیعیان و برنامه امام صدر

مکان و تاریخ: دارالفتوای جعفری، 25/5/1969

مناسبت: نخستین‌ گفت‌وگوی مطبوعاتی امام صدر پس از انتخاب به‌ ریاست مجلس اعلای شیعیان

منبع: روزنامه الحیاة، 25/5/1969

متن

نبیل‌الحسینی نوشته است: مهابتی را بر جلسه‌ حکم‌فرما می‌کند و از اولین دیدار، اعجاب گفت‌وگوکننده را برمی‌انگیزد، بی‌آنکه قامت بلندبالایش‌ سبب این اعجابی باشد که احساس می‌کند. او از اندیشه‌هایش درباره ایمان مطلقی سخن می‌گوید که از دو چشم زلالش پرتو می‌افکند.

این‌ها تنها واژگانی ساده‌اند که نمی‌توانند بیان‌کننده‌ شخصیت بزرگوار علامه سیدموسی‌ صدر باشد؛ شخصیتی که وحدت علما و سیاستمداران شیعه را از راه اجماع بر ریاست خود بر نخستین مجلس شیعیان، تثبیت کرد.

در حلقه شمار فراوانی از تبریک‌گویندگان قرار گرفته که از دورترین مناطق جنوب آمده‌اند تا وظیفه‌شان را برابر امیدشان انجام دهند که مژده‌رسان خیر است. در چنین وضعی به پرسش‌های من در نخستین‌ گفت‌وگوی مطبوعاتی‌اش پس از انتخاب به ریاست مجلس ـ که اختصاص به الحیاة‌ دارد ـ پاسخ گفت.

اکنون چه احساسی دارید که می‌بینید شیعیان مجلسی دارند که شما ریاستش را بر عهده‌ دارید؟

‌احساس مسئولیت بیشتر می‌کنم. اگرچه، در حقیقت، همگان مسئولیت دارند، زیرا حدیث شریف می‌گوید: «کلکم راع و کلکم مسؤول عن رعیتهِ» (همه شما نگاهبانید و همه‌تان مسئول رعیت‌ خود هستید.)

برنامه کاری‌تان‌ چیست؟

‌من خطوط کلی را در سخنرانی‌ام‌ پس از ابلاغ تصمیم هیئت‌های شرعی و اجرایی به صورت‌ خلاصه بیان کرده‌ام. اهداف اصلی‌ام در سازمان‌دهی و ایفای دقیق‌تر و بهتر نقش‌های بایسته‌ ملی و دینی‌ و انسانی‌ای خلاصه می‌شود که شیعیان در زمینه‌های مختلف برعهده‌ دارند. شک نیست‌ که این اهداف نیازمند مطالعه گسترده و برنامه‌ریزی و تلاش‌ پیگیر است. از خدا می‌خواهم تا با کمک شیعیان و دیگر فرزندان مخلص این میهن، توفیق تحقق این اهداف را بیابم.

آیا شما قبول ندارید که اجرای قانون تأسیس مجلس‌ اعلا ممکن بود نتایج مثبت بیشتری‌ داشته باشد؟

من ادعا نمی‌کنم که همه مراحل اجرای قانون سامان‌دهی به امور شیعیان به بهترین‌ وجه صورت گرفته است. هر طرحی سیر تدریجی به سوی کمال را می‌پیماید. اما من به فضای حاکم در روز انتخابات و جدیت همگانی و تمایل صادقانه به طرحی که اکثریت‌ْ آن را پذیرفته بودند، افتخار می‌کنم. نقش هیئت تدارک و به‌ویژه‌، رئیس پارلمان که ریاست این هیئت را برعهده داشت، نقشی افتخارآمیز بود.

درباره اختیارات دو هیئت مجلس‌ و آیین‌نامه داخلی‌