گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 2
صفحه: 90

سند شماره 23-05-69

موضوع: سخنرانی ـ نقش شیعیان و اهمیت سامان‌دهی امور آنان

مکان و تاریخ: بیروت، دارالفتوای جعفری، 22/5/1969

مناسبت: سخنان امام پس از جلسه دو هیئت اجرایی و شرعی و در پی انتخاب ایشان به ریاست مجلس اعلای شیعیان.

منبع: آرشیو مجلس اعلای شیعیان؛ روزنامه‌های محلی لبنان، 23/5/1969

این سخنرانی با عنوان «تشکیلات شیعیان» در کتاب نای و نی درج شده است.

متن

بسم‌‌الله و له الحمد

به سبب اطمینانی‌ که‌ در حق‌ مـن‌ مبذول داشتید، صمیمانه سپـاس می‌گویم و برای‌ کسانی که در این امر تلاش‌ کردند و به‌ تشکیل این‌ مجلس که‌ نخستین‌ سنگ بنای آن پنج‌ سال پیش‌ گذارده‌ شده بود، تحقق بخشیدند‌، مخلصانه دعا می‌کنم‌ و برای‌ کسب خشنودی الهی و توفیق بر ادای واجبات و توانایی تحملِ‌ مسئولیت‌ها به‌ درگاه خداوند توانا و بی‌نیاز روی نیاز می‌آورم.

مجلس اعلای شیعیان که‌ در مراحل شکل‌گیری آن‌ به‌سر می‌بریم، در واژه سازمان‌دهی‌ و به‌ تعبیری‌ دقیق‌تر، تلاش‌ برای‌ سازمان‌دهی‌ شیعه در‌ لبنان خلاصه‌ می‌شود. سازمان‌دهی‌ شرطی‌ اساسی برای موفقیت هر کاری‌ در این جهان و در نظام‌ هستی‌ است. در جهانی که خداوند آن‌ را بر نظم تمام و سازمان‌دهی‌ دقیق‌ آفریده‌ است، هرگونه‌ فعالیت‌ سازماندهی نشده‌ و نامنظم، عملی‌ مغایر این هستی و محکوم به نابودی است. قرآن‌ نیز این نکته را به‌ ما می‌آموزد: وَالسَّمَاء رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِیزَانَ أَلَّا تَطْغَوْا فِی الْمِیزَانِ[7] و شاید سازمان‌دهی‌ دقیق‌ از اولین ثمره‌ها و دستاوردهای‌ تمدن‌ بشری‌ باشد و این خود بر ضرورت سازمان‌دهی در هر کاری‌ بنابر مقتضیات زمان قاطعانه‌ تأ‌کید می‌کند. بنابراین، می‌توانیم بگوییم وظایف‌ و نقش‌هایی‌ که‌ در قلمرو و سطوح‌ مختلف اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی و غیره‌ بر عهده‌ شیعیان‌ گذاشته‌ شده بود، پس‌ از شکل‌گیری‌ این مجلس، به‌گونه‌ای‌ دقیق‌تر و به‌ صورتی بهتر ادا خواهد شد.

شیعیان‌ در لبنان صاحب نقشی تاریخی و فرهنگی‌ و ملی‌‌اند و تاریخ با سرافرازی‌ بدین‌ امر شهادت می‌دهد. شیعیان، همچنین، نقش جغرافیایی عمیقی‌ دارند، زیرا‌ آنان همواره‌ در مرزهای‌ لبنان سکونت‌ داشته‌اند و با مجاهدان مخلص مرزداری می‌کنند.

شیعیان، همچنین، در پهنه‌ دانش‌ و فرهنگ و نیز در عرصه‌ نواندیشی‌ و تحول‌ افکار دینی‌ و اجتهاد در فقه و تفسیر و فلسفه صاحب چهره‌های تابناکی‌ در اسلام بوده‌اند. همچنین، برای‌ رشد و شکوفایی روح‌ دینی‌ و اخلاقی‌ در جامعه انسانی و گفت‌و‌گوهای مثبت و سازنده‌ با اهل ادیان‌ و فِرَق، مشارکت‌های‌ آشکار داشته‌اند. شرح بسیاری از این مناظرات‌ در کتاب‌ها بیان‌ شده، که‌ برجسته‌ترین آن‌ها را می‌توان مجالس‌ مناظره‌ امام‌ جواد(ع) و هشام‌بن‌حکم دانست.

شیعیان از مسئولیت قومی و ملی در هیچ عصر و مکانی هیچ‌گاه شانه‌ خالی‌ نکرده‌اند و هم‌اکنون


[7]هآسمان را برافراخت‌ و ترازو را برنهاد. تا در ترازو تجاوز مکنید.» (الرحمن،7ـ8)