گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 2
صفحه: 18

تربیتی و اجتماعی وجود دارد که پرداختن به آن‌ها اهمیت فراوانی دارد و شیعیان‌ از آن‌ها رنج می‌کشند. امام‌ صدر شمار شیعیان لبنانی مقیم در لبنان و ساکن‌ خارج را حدود 645 هزار تن برآورد کرد و اظهار داشت: فرقه‌‌گرایی خطرناک منفی‌بافی است و هیچ مبنایی برای اینکه فرقه مانعی برای همکاری و تعامل باشد، نداریم.

25/5/1969

[الحیاة]

د: منابع مطلع اظهار داشته‌اند که تمایلاتی برای ایجاد منصب دبیرکلی دوم، مشابه نایب‌رئیسی‌ دوم مجلس اعلای شیعیان‌ وجود دارد. این منابع گفته‌اند: این موضوع به‌زودی و در روزهای آینده پس از تأیید صورت‌جلسه رسمی‌ انتخابات رئیس و نواب رئیس و دبیرکل از سوی هیئت تدارک، بحث و بررسی خواهد شد.

26/5/1969

[الجریدة]

الف: صبری حماده، رئیس پارلمان، اعضای هیئت تدارک انتخابات مجلس اعلای شیعیان را به جلسه‌ای دعوت کرد که ساعت پنج بعدازظهر امروز برای تأیید صورت‌جلسه رسمی انتخاب رئیس مجلس، سیدموسی صدر، و دو نایبش، شیخ سلیمان‌ الیحفوفی و دکتر عدنان حیدر، و دبیرکل‌، دکتر احمد زروی، برگزار می‌شود.

26/5/1969

[الحیاة]

ب: هیئت تدارک در جلسه‌ای که به ریاست صبری حماده، رئیس‌ پارلمان، برگزار شد، صورت‌جلسه رسمی انتخابات مجلس‌ اعلای شیعیان را تأیید کرد.

امام‌ صدر نیز به دارالفتوای جعفری بیروت رفت و از افراد ذیل که برای تبریک‌گویی به دیدار ایشان آمدند، استقبال کرد: رشید کرامی و عادل عسیران و صائب سلام و حسین العوینی و پی‌یر الجمیل و پاتریارک ماکسیموس پنجم‌ حکیم و اسقف اعظم اغناطیوس زیاده.

نخست‌وزیر، رشید کرامی، در این دیدار خطاب به امام‌ صدر گفت: «من‌ صمیمانه‌ترین تبریک خود را به سبب موفقیت‌ این طرح و اجماعی‌که درباره شخص بزرگوار شما تحقق یافت، تقدیم می‌دارم. من زایش این طرح را در این اوضاع و فضای دشوار به فال‌نیک می‌گیرم و بدان خوش‌بینم و برای شما در خدمت به ‌شیعه و کشور طلب توفیق می‌کنم‌ و از خدا می‌خواهم در اوضاع و احوال سختی که بر انسان می‌گذرد، مردانی را آماده و فراهم کند که مسئولیت‌هایشان را بر دوش بکشند و بخواهند و بکوشند به مردم خدمت کنند. در حدیث شریف آمده است که: «اِنَّ للهِ رِجالاً اِذا اَرادُوا أَرادَ»[2] و شک نیست که تلاش‌ و کار تنها ابزار ادای وظایف و تحمل مسئولیت‌هاست.»

امام‌ صدر در پاسخ به نخست‌وزیر چنین‌ گفت: «از اعتماد عمیقی که به من ابراز داشته‌اید سپاسگزاری می‌کنم. ما خدا را بر این توفیق سپاس می‌گوییم و با او عهد می‌بندیم‌ که وظیفه و مسئولیت‌های ملی و اخلاقی‌مان‌ را در هر زمانی و به‌طور مشخص، در این زمان ادا کنیم. قرآن کریم می‌گوید: لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی کَبَدٍ[3] و این تأکیدی‌ است بر این حقیقت


[2]ه«خدا را مردانی است که هرگاه بخواهند، می‌خواهد.»

[3]ه«که آدمی را در رنج و محنت بیافریده‌ایم». (بَلَد، 4)