دانست، چراکه تا امکان عطا کردن باقی است، انسان به سبب آن زنده است و اگر نباشد، گویی انسان وجود نداشته است. خداوند سبحان تلاش و عمل را برابر با زندگی و ضامن بقای آن قرار داده و جایجای بر تباه نشدن آن تأکید فرموده و بر قطعیت پاداش دادن تام و تمام به تلاشگرانِ راه او به هنگام بازگشت به حضرتش، تصریح کرده است. این پاداشی است که بر پاداشهای دنیوی برتری دارد، همچنان که فضل و کرم الهی بر فضل و کرم بندگانش برتری دارد. خداوند تنها در سوره نجم متذکر معادل بودن زندگی با عطا کردن نشده است، بلکه ما این همسنگی را در بسیاری از آیات و فرمانهای دینی میخوانیم و میبینیم. عقل سلیم هم آن را تأیید میکند و درباره آن بحث و جدل روا نمیدارد.
از این رو، در این روز گرامی، گرد هم آمدهایم؛ روزی که امید داریم با همپیمانی شما به عیدی از اعیاد تبدیل شود.
ما امروز به مناسبت سالروز میلاد حضرت زهرا(س) در اینجا گرد آمدهایم. میلاد تلاش و بخشش، میلاد کسی که شعارش برگرفته از فرمایش رسولخدا(ص) بود که به او فرمود: «یا فاطِمة إعمَلِی لِنَفسِکَ فَإِنّی لا أُغنِی عَنکِ مِنَ اللهِ شَیئَاً.» (ای فاطمه، خود تلاش کن، که من در پیشگاه خداوند نمیتوانم برای تو کاری بکنم.)
فاطمه دانست راه فضیلت کجاست. او دریافت که فضیلت افراد بسته به تلاش و کوشش آنان است، نه در گروِ رابطه خویشاوندی با خاتم پیامبران.
امروز، در این مؤسسه گردهم آمدهایم. آیا این مؤسسه جز همان چکیده عطا کردن مشترکی است که مردم بزرگوار ما، چه داخل لبنان و چه خارج از وطن، در پاسخ به دولت خود همگی در آن سهیم هستند؟ امروز این ساختمان با صدایی بلند نقش بزرگ خود را فریاد میکند تا آنچه در سخن نمیگنجد برای ما به ارمغان آورد؛ یک ساعت درس، تربیت یک دانشجو، آموزش یک کارگر و یا بهبود بخشیدن وضعیت خانوادگی. هر خشت نوری که در دیوار این خانه درخشنده جای میگیرد، برای دستی که آن را کار میگذارد بقا و پایندگی، و برای سری که بر آن سایهافکن میشود، آرامش و هدایت و ثبات به همراه میآورد.
اوضاع و احوالِ سختِ کنونی ما بهگونهای است که اگر هریک از ما در حد خود و تواناییهایش دست به تلاش مثبت و آگاهانه و سازنده نزند، زندگیمان از محتوا خالی میشود و آینده ما از اساس در ابرهای تیره ابهام فرو میرود و سرنوشت فرزندانمان دستخوش آشفتگی و اضطراب میشود.
گرامیان، امروز ما و شما در اینجا گرد آمدهایـم تا از ثمره تلاش مشترک خود لذت ببریم و درواقع، این مجموعه میوه درختی است که در مدتی کوتاه و اندازهای محدود روییده است، و تأکید میکند که اگر بخواهید کارهای بزرگ شدنی است. همچنین، این درخت با همدلی و همکاری مخلصانه فردا، به اذن خداوند، معجزهوار باغی خواهد شد.
منظور ما از کاشتن این نهال در این خاک عزیز و در کنار این سرزمین مقدس، درحقیقت، اعلانی از جانب ما بود که این تلاش نمادین و متواضعانه فقط برای آن است که تأکید کنیم همه ما برای بذل تمام امکانات خود آمادگی کامل داریم. حتی حاضریم خود و فرزندانمان را در لحظهای که فراخوانده میشویم یا لحظهای که نیاز باشد، بدون هیچ تردیدی، فدا کنیم.