گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 1
صفحه: 342

حرکت‌ می‌کنند.» در پایان‌ این‌ مراسم‌ آقای‌ علی‌ سلامه‌ مصوبه‌هایی‌ را که‌ همه‌ حاضران‌ بر آن‌ توافق‌ کردند، قرائت‌ کرد.

22/9/1968

[سند شماره‌ 22-09-68]

امام‌ صدر مقدمه‌ای‌ بر کتاب‌ فاطمه‌ زهرا زهی‌ در نیام (فاطمة‌ الزهرا وِتر فی‌ غِمد) تألیف‌ آقای‌ سلیمان‌ کتانی‌ نوشت. این‌ کتاب‌ در مسابقه‌ نجف‌ اشرف‌ جایزه‌ اول‌ را به‌دست‌ آورد. در این‌ مقدمه، امام‌ فضایل‌ حضرت‌ فاطمه را برشمرد و نقش‌ ایشان‌ را در جایگاه‌ همسر و مادر و مجاهد بیان‌ کردند.

29/9/1968

[لسان‌الحال]

انجمن‌ اعمال‌ خیریه‌ وابسته‌ به‌ خانواده‌های‌ شهر قاقعیه‌ الجسر، از مردم برای‌ شرکت‌ در مراسم‌ سخنرانی‌ امام‌ صدر در حسینیه‌ این‌ شهر دعوت‌ کرد.

20/10/1968

[الحیاة]

انجمن‌ احسان‌ و نیکوکاری‌ در صور مراسم‌ جشنی‌ به‌ مناسبت‌ شب‌ معراج‌ پیامبر اکرم‌ در باشگاه‌ امام‌ صادق(ع)‌ برگزار کرد. این‌ مراسم‌ به‌ مراسم‌ ملی‌ باشکوهی‌ با حضور امام‌ صدر و علما و شخصیت‌ها و اهالی‌ منطقه‌ و روستاهای‌ آن‌ تبدیل‌ شد. در این‌ مراسم‌ مفتی‌ بعلبک،‌ شیخ‌ سلیمان‌ یحفوفی،‌ و شیخ‌ محمدمهدی‌ شمس‌الدین‌ سخنرانی‌ کردند و آقای‌ ابراهیم‌ بری‌ قصیده‌ای‌ خواند و مراسم‌ با سخنان‌ امام‌ صدر پایان‌ یافت.‌ امام‌ گفت: «مفهوم‌ مناسبت معراج همان‌ مبدأ و مبنای‌ اسلام‌ و آغاز نزول‌ قرآن‌ در شب‌ قدر است؛‌ شبی‌ که‌ بسیار مبارک‌ است.» وی‌ در ادامه‌ گفت: «حضرت‌ محمد(ص) رهبر ما و بهترین‌ نمونه‌ برای‌ زندگی‌ ماست. شب‌ معراج‌ پیامبر نشان‌ آسمانی‌ بودن‌ اسلام‌ است. امروزه‌ مسائلی‌ مطرح‌ می‌شود و می‌گویند که قوم یهود قدس‌ را گرفتند و آنان نیز از پیروان‌ دین‌ آسمانی‌ و دین موسی‌ هستند و قبل‌ از آمدن‌ مسیح‌ و محمد فریاد توحید سر می‌دادند. لازم‌ است‌ که‌ درباره‌ صحت‌ این‌ مسائل‌ تحقیق‌ شود. عبارت‌ «خداوند یکتا» نزد یهود چه‌ معنایی‌ دارد؟ اولین‌ شخصی‌ که‌ ندای‌ توحید سر داد، ابراهیم‌(ع) بود که‌ قرآن‌ او را بنیان‌گذار اسلام‌ و پدر انبیا می‌نامد.» امام‌ صدر گفت: «تاریخْ‌ قدمت‌ توحید را در تمام‌ ادوار بشریت‌ اثبات‌ می‌کند. زمانی که‌ یهودیان‌ به‌ فلسطین‌ آمدند، قبیله‌های‌ عرب‌ در آنجا زندگی‌ می‌کردند، ولی‌ یهودیان آنان را آواره‌ کردند. تورات‌ این‌ وقایع‌ را برای‌ ما بیان‌ می‌کند. آنان اعراب‌ را آواره‌ کردند و کودکانشان‌ را کشتند و زنانشان‌ را اسیر کردند.» وی‌ در ادامه‌ گفت: «این‌ گروه‌ منحرف‌ می‌خواستند خدایی‌ برای‌ خویش‌ برگزینند که‌ خدای‌ یهودیان‌ باشد. اینجا نقطه‌ آغاز انحراف‌ بود. خدایی‌ به‌ نام‌ «یهوه» ساختند و خود را رهبر جهانیان‌ دانستند. آنان خود را ملتِ‌ برگزیده‌ خدا نامیدند و بشر را به‌ دو قسم‌ تقسیم‌ کردند: قسم‌ اول‌، یهودیان‌ و قسم‌ دوم، سایر افراد که‌ برای‌ خدمت‌ به‌ ملت‌ برگزیده‌ خلق‌ شده‌ بودند و این‌ امر موجب‌ پیدایش‌ تبعیض نژادی‌ و دینی‌ نزد یهود شد. تاریخ‌ یهودیان‌ سرشار از توطئه‌ و فتنه‌ است. اما تاریخ‌ مسلمانان‌ و مسیحیان‌ از این‌گونه‌ امور مبراست. قوم یهود ابتدا مسیحیان‌ را آواره‌ کردند و صدها هزار نفر از آنان‌ را کشتند. موضع‌ ایشان‌ درباره‌ اسلام‌ نیز چندان‌ تفاوتی‌ نداشت‌. از خطر یهود بترسید.»